Glamping Höga Kusten

Tag: #boteå

The Nordic mamma (Het kan vriezen het kan dooien)

De open haard is volop aan. Een groot knisperend vuur houdt de knusse woonkamer lekker warm. Alle gordijnen zijn dicht behalve die naar de weg toe. Wanneer wij in het weekend een kopje koffie in bed drinken en mijn vorige blog publiceren sneeuwt het heel hard. Wij wonen in een klein typisch Zweeds rood huisje. Een oud huisje waarin niets recht is en waar ook nog wel het een en ander aan moet gebeuren. Het is nu lekker warm, en knus. De woonkamer bouwen wij elke avond om tot slaapkamer en in de weekenden drinken wij de eerste koffie op bed en genieten volop van het feit dat wij een knus klein kneuterig huisje hebben. Soms kruipen de meiden er ook bij en als het heel regenachtig weer is kijken wij na het voeren van de beesten met z’n allen een film op bed. Lekker warm knus onder het donzen dekbed op de slaapbank voor de open haard.

In deze periode kan het weer alle kanten opgaan, zo ook afgelopen weekend. Een prachtige sneeuwdeken was geland in onze omgeving Boteå. Zondag gaan wij samen met het Belgische gezin wat hier sinds Augustus woont er op uit. De wildernis in, onderweg kwamen wij de eerste rendieren tegen. Helaas was Kate mij te snel en sprong uit de auto met de riem achter haar aan, en ging tekeer als een ware grote ervaren jacht hond. Feit weg rendieren, net geen goede foto’s kunnen maken.

De kinderen van het Belgische gezin maken de eerste pasjes op het gladde ijs. Heel voorzichtig en dan toch boem, auw dat is hard opstaan en weer verder gaan. De ouders begeleiden de kindjes met alle liefde en al snel staan wij als volwassenen te bibberen van de kou en de frisse wind die er staat. De kinderen hebben nergens last van behalve snottebellen die de neus uitrennen. Samen rollen kruipen glijden de kinderen met veel plezier door de sneeuw en over het ijs. Verderop maken wij een warm vuurtje en drinken wij met z’n allen. Daarbij eten wij veel koekjes. Als afsluiting spelen de kinderen nog even in de speeltuin en ruimen wij samen alles op.

Maandag begin van de week,

Op school gaat mijn werk als schoonmaker goed. Het absoluut geen droombaan en zeker ook heel saai en eentonig. Nu werk ik hier al drie jaar en dat geeft vertrouwen en zekerheid. Kalknäs, zo heet de school. Het is een kleine school waar nu ongeveer 41 leerlingen op zitten. Op maandag avond had ik een vergadering, de rector die er maar 1 soms 2 keer per week is op school, verteld veel over de leerstructuren die ze volgen en wat hun nieuwe doelen hierin. Met een luisterend oor, kriebelt er ook veel onrust in mij. Nicole houd je mond zit op je handen en blijf rustig denk ik. En dan komt de vraag. Zijn er nog vragen? JA! Ik probeer op een z’n Zweeds mogelijke manier mijn communicatie aan te zetten, en vraag; Je hebt net heel veel positieve doelen verteld, echter mis ik het stukje RESPECT. Ik haal adem en ga verder. Er is veel onrust op school en kinderen lopen respectloos leraren uit te dagen. Het is duidelijk te zien dat de leraren het erg moeilijk hiermee hebben. Kunnen deze leraren extra hulp krijgen? Hoe is daarvoor een strategie opgesteld? Daarna volg een antwoord van een lange periode van woorden. Helaas geen duidelijk antwoord. Mijn gedachten gaan; ja het kan vriezen het kan dooien, echter als het glad is ga je op je bek. Soms heel vaak gebeuren er van die dingen in het leven waar je geen grip op krijgt, het is zoals het is. Echter ik moet er voor zorgen dat mijn kinderen daar juist mee om gaan.

Dinsdag het weer is buiten heel grijs, sober en ja energieloos. Mijn chef belt; Nicole kan ik zo komen voor het voortgangsgesprek? Ja, natuurlijk ik ben er met een uurtje. Wij zitten in de fika kamer. (De koffie kamer voor de leraren) en beginnen wat lastig in het gesprek. Het feit is, als schoonmaker ben ik niet echt gemotiveerd. En dan begint het voor de toekomst. Er komt op woensdag een nieuwe uitdaging ik kan daar nog niet veel over vertellen dat komt later. Het komt later ook over mijn nieuwste uitdaging Back to school! Vol energie kan ik vertellen dat ik weer in de schoolbanken zit en de studie Eco toerisme voor bedrijven erg interessant en super leuk vind. Daar ligt onze toekomst. Een duurzaam eco toeristen project waarin wij mens en natuur dichter bij elkaar willen brengen. De buurt hierin betrekken, voor een ieder die hierin geïnteresseerd is. Puur vanuit het diepste in mijn hart wil ik mij zo graag inzetten om in de toekomst ook mogelijkheden te creëren op het hoge noordelijke platteland. Hierin kan ik niet alles veranderen, wel een voorbeeld zijn en inspiratie geven dat er meer wegen zijn dan de bekende wegen.

Mijn chef schrijft alles op en ik vertel hem dat ik op dit moment heel erg blij ben met de mogelijkheid dat ik hier kan schoonmaken, het heeft mij zoveel geleerd. Hoe werkt het Zweedse basis onderwijs, hoe gaan kinderen om met elkaar, met de leraren, met de ouders. Een stukje cultuur leer en natuurlijk niet te vergeten de Zweedse taal! Wat leer ik toch ongelooflijk veel van die kids!

Afgelopen vrijdag hadden wij thuis een bespreking met mensen die ons wellicht in de toekomst verder kunne helpen met de ontwikkeling van Fields Sweden. Wij beginnen met een ronde over het terrein, daarna volgt er een fika bespreking. (Koffie drinken met wat lekkers en tegelijkertijd vergader je over je passie je doelen, en natuurlijk de vele ideeën) Een ware energie storm komt los en de focus is toch wel een groot ding. Er komt snel een vervolg afspraak en ik spring direct achter de computer.

De hele week zijn wij al bezig met de Winterwonderland weken. De mooiste winter periode is maart! De maand waarin het langer licht is, kans is op het noorderlicht, en vaak de perfecte condities met het weer voor alle buiten activiteiten.

Er komt een andere tipi iets kleiner knusser en warmer voor de winter, wel met heerlijke warme bedden en ruimte om wat spulletjes op te bergen. Deze tipi komt op de magische plek achterin het bos te staan, waar normaal de zomer tipi ook staat. Wij bieden elke dag ontbijt aan en drie keer avond eten gezellig bij ons in de knusse keuken. Verder zijn er los diverse activiteiten te boeken. Enkele activiteiten zijn; Sneeuw wandelen met speciale sneeuwschoenen, ijsvissen, sneeuwscooter rijden, met de spark op pad. (een speciale slede waarmee je al steppend een tocht kan maken.) honden slee tochten, skiën, langlaufen, een dag of avond in de spa. Alles is persoonlijk samen te stellen, geef uw wensen door en wij regelen alles. Ook een bezoek aan de prachtige Hoge kusten staat op het to do lijstje. Omdat iedereen anders is en andere behoefte heeft vinden wij het super leuk om samen een vakantie samen te stellen die onvergetelijk is! Het is zelfs mogelijk om direct foto’s bij ons uit te printen, of een vakantie film te laten maken. Fields Sweden, velden vol mogelijkheden.

De reis hiernaartoe is niet ingewikkeld en duur, u vliegt in twee uurtjes van Amsterdam naar Arlanda Stockholm. Vanuit daar zijn er drie mogelijkheden verder met de huur auto (ongeveer 467 km ongeveer 5 uur rijden)

Verder met het vliegtuig naar Sundsvall of Kramfors Hoge kusten AirPort. vanaf daar met een huurauto naar ons toe vanaf Sundsvall is dat 1,5 uur en vanaf Kramfors is dat 20 minuten. In overleg kunnen wij u ook ophalen.

De laatste en meest gebruikte mogelijkheid is vanaf Arlanda Stockholm de trein. Via SJ boek je snel en makkelijk trein tickets, ze hebben ook een handige app. Je stoel kan je reserveren en er is stroom voor je telefoon en internet. Wij kunnen gasten ophalen vanaf het station Sundsvall of Kramfors. ook is het mogelijk om daar een huurauto te huren. Hierin hebben wij echter nog geen ervaring.

Volgende week ga ik op reis helemaal naar Skåne het zuidelijkste puntje van Zweden. De reis gaat met de trein en ik verblijf op school. De Nordic Mamma gaat terug in de schoolbanken voor een weekend, verder gaat alles via de computer.

Het kan vriezen het kan dooien, spannend hoe het weer zich houd, en hoe wij daarmee omgaan. Voor nu stroomt de energie zelfs op de grijze dagen. Het voelt goed achter de computer de verhalen te delen en mij verder te ontwikkelen in een vak waarin ons hart versmolten is. Deze winterwonderland plek delen, de mens en natuur samen brengen. Het Winters Zweedse plattelands leven in het noorden…..

Hieronder een winterimpressie hoe het vorig jaar was, veel kijk plezier!

– A way of life –

Liefs Nicole

The Nordic mamma

Na de lifestyle vluchteling, was het even stil. De inspiratie was weg. Het was de tijd om even stil te staan en nieuwe dromen te laten groeien en later te realiseren. Nu stroomt de energie, de Hollandse mama is meer een Nordic Mamma! Inburgeren in Zweden op het platteland in het hoge noorden. Samen de intense natuur beleven en delen. Ieder op zijn eigen manier. Processen van los laten en veranderingen en opnieuw weer avonturen. Avonturen die ik graag wil delen om inspiratie te geven, over het leven van een Nordic Mamma. Welkom op mijn nieuwe wekelijkse blog!

Ons bezoek aan Nederland,

Op het paardensport terrein bij Gerrit-Jan en Simone in Nederland. Ligt een prachtige galopbaan. Met grote passen loop ik stevig door het zand het voelt lekker fris door mijn sokken. Het is tijd om te aarden. Blote voeten op moeder aarde. De klompen van Simone houd ik vast in mijn linkerhand. De wind door de haren, het zicht is beperkt, het is vrijdag 25 oktober om 21.00 en donker. Echter het vele kunstlicht verlicht de ruimte tussen hemel en aarde zodanig dat ik ver weg een ster zie en verder gele wolken. De bomen geven mij een oorverdovend geluid. In combinatie met een voorbijrazende trein en een geluidsraas aan auto’s. Onderweg kom ik allemaal hindernissen tegen. Bij een grote boomstam neem ik de tijd en denk terug aan de laatste dagen.

De dagen voordat de beurs Scandinavië XL begint.

Dinsdag werk ik mijn laatste dag, om 12.00 uur is het Semester / vakantie! Thuis ga ik nog even verder met het huis schoonmaken. Al snel worden de meiden door de taxi van school thuis afgezet. Direct gaan ze aan de slag met hun koffers. De inhoud is zorgvuldig ingepakt door de meiden zelf. Ik voel de stress door mijn lichaam, ik snap daar niks van echter alles is gewoon goed geregeld en ik ga zo Carolien ophalen in Sundsvall. De lucht is prachtig, genietend van elke meter, kilometer, mile, geniet ik en voel de stress verdwijnen. Totaal relaxt kom ik aan bij het station, ik loop naar het perron en schiet in de spontane turbo stress. Er wachten 2 treinen….. shit ik ben te laat en snel bel ik Carolien. Nee joh rustig aan nicole, ik zit nog in een rijdende trein pffff oké dan wacht ik nog even in de wachtruimte. In alle rust bestudeer ik de aankomst tijden en zie ik dat de trein 20 min vertraging heeft. Carolien en ik appen wat, en ineens zie ik mijn schoenen, schrik! Op die schone vloer in de overvolle wachtruimte voel ik de schaamte opkomen over het feit dat mijn schoenen die vol zitten met mest en modder. Bijna tijd, ik besluit naar de trein te lopen. En al snel zitten wij gezellig kletsend in de auto.

Bij de mega grote supermarkt doen wij nog wat laatste boodschappen. Carolien komt 10 dagen waarin ze op ons huisje en de beesten gaat passen. Er wordt gehamsterd voor een week, de dagen dat wij weg zijn.

De volgende dag heeft iedereen als een blok geslapen, heel relaxt lopen wij ons ochtend rondje met Kate ons hondje. Sterre en Yara hebben nog een lekkere ochtend zussen ruzie. En een ieder gaat lekker zijn eigen weg.

Alles is klaar, de spullen wij, Carolien die op alle beesten gaat passen. Ja nu is het tijd! Verzamelen, knuffelen en hup in de auto, op weg naar Stockholm Arlanda.

De reis ging super relaxt geen zussen ruzie, wel veel gelachen en meegezongen met de muziek. Na wat zoeken parkeren wij de auto, pakken de koffers en lopen na de plaspauze zo de bus in. Op het Vliegveld ging alles soepel en relaxt. Voor wij gaan vliegen verwennen wij onze magen nog op een heerlijke Max maaltijd. Vol en moe zitten wij iets later in het vliegtuig. De vlucht ging goed, al vind ik dat toch wel doodeng elke keer. En ben ik zo ongelooflijk trots op mijn meiden dat ze dat gewoon doen. Wij spreken af dat wij wachten tot de meeste mensen eruit zijn na de landing. Even werd de relaxt modus verstoord; 3 meiden die nogal lawaaierig waren tijdens de vlucht gingen nu in gevecht met andere mensen achterin het vliegtuig. Wij bleven rustig, zegt Yara in een keer mam; het zijn net schreeuwende apen. Wij liggen met z’n allen helemaal in een deuk. Terwijl daarachter in het vliegtuig de sfeer het tegenovergestelde was. Na ruim 30 minuten mochten wij eruit. Op naar Oma in Apeldoorn. Ons plan om Amsterdam in te gaan en een saté kroket te eten bij de FEBO verdween. Het was ondertussen 22.00 uur en iedereen was doodmoe.

Gelukkig was de garage nog open en konden wij de C3 mooi parkeren, een warme begroeting van oma Ria. En al snel lag iedereen op één oor te slapen.

Donderdag ochtend vol verbazing hang ik uit het Franse balkon alle indrukken tot mij te nemen. De hondenpoep zuiger komt langs net als de lantarenpaal poetser. Een man zit daar eenzaam te genieten, van de natuurschoon van het Apeldoorns kanaal. Terwijl er achterelkaar mensen het fietspad gebruiken als een soort van race baan voor elektrische fietsen. De prikkelbaarheid krapt aan de binnenkant van mijn hoofd.

Met een zucht went ik mij naar de ontbijttafel, heerlijk wat een verwennerij. Moeders hotel is een ware luxe, voor ons. De kaas is zo ontzettend lekker de hagelslag en de verse sinaasappelsap mmmmmmmmmm

De dag verloopt, de tour langs familie geeft een dubbel gevoel en terug komend bij Oma Ria, zijn de meiden blij dat ze lekker kunnen bank hangen. Marco en ik verdwijnen nog even naar de Stad. Heerlijk de toerist uithangen, foto’s en film maken, en van de ene naar de andere verbazing.

De drang is heel groot, de smaakpapillen hunkeren naar vette hap, een kroket om precies te zijn.

Even later lopen wij met een dubbele saté kroket door de hoofdstraat…..mmmmmmm wat kan dat lekker zijn gadverdamme wat lekker! Echter waren onze smaakpapillen nog niet gerustgesteld, ze hunkerde naar meer. Een puntzak friet met saté saus, gatverdamme wat genieten. Mijn buik staat op standje kernbom en mijn smaakpapillen lagen met een burn out bij te komen. Wij besluiten nog even langs Linda te gaan in de winkel. Vele knuffels en mamma praat volgen. Heerlijk als je elkaar maanden niet gesproken hebt en je klets zo weer verder als de dag van gister.

Die vette zooi in mijn lichaam is een protest mars begonnen en mijn lichaam en mijn geestelijke toestand staat op standje prikkelbaar.

Marco en ik vertrekken naar ons logeer adres en nemen afscheid van onze grote meiden die blijven logeren bij Oma Ria.

Aangekomen tussen de groene weiden worden wij hartelijk ontvangen door Gerrit-Jan en Simone, wij krijgen een rondleiding over een deel van het grote paarden terrein. Nog even bij de paarden in de wei kijken. Het intens groene vette beetje modderige gras voelt aan als een zijde luxe kleed waar je graag even op wil liggen. Het ruikt naar de zomer bij ons, alleen mis ik de vele kruiden en bloemen. Als een echte paarden verslaafde breng ik even wat tijd door met de edele viervoeters. Het besef komt, wat hebben wij een vrij leven voor onze paarden. Deze kunnen zelf beslissen wel of niet binnen en veel of weinig lopen. Boem realisatie momentje….

De volgende dag, vrijdag. Langzaam wakker worden geen mamma mamma nee niks. Jeetje wat mis ik dat dan ook weer. De dag verloopt rustig met wat bezoekjes om spullen op te halen voor de beurs. Elke keer realiseer ik mij; jeetje wat is het druk hier, van alles is er veel.

Wij rijden de hele Veluwe over en oude dromen begrijp ik totaal niet meer. (wonen in het buiten gebied op de Veluwe ). Marco zegt ineens;

Nicole; mijn geluk is dat ik dit gelukkig allemaal niet heb. Het is doodstil daarna. Ja zeg ik dat vind ik nu ook.

Aangekomen bij de Expo in Hoevelaken zijn Nicole en Jan; https://www.villaragnasweden.com/ er ook. Heerlijk een stukje zweden hier in het te drukke Nederland. Wij bouwen de stand in een Zweeds tempo op en genieten van de koffie van de buren.

Met grote dank aan onze vrienden, staat alles goed vol. De Grote Televisie mede mogelijk gemaakt door; https://www.rtvstegeman.nl/

Statafels en aankledingsmatriaal is mede mogelijk gemaakt door; https://duoprotection.nl/

En het boek van Carolien Staal; op zoek naar niets. Geschreven over een bijzondere reis door Zweden. Het heeft een inspirerend boek opgeleverd en een prachtige vriendschap.

De Sollefteå Kommun en de Hoge kusten vertegenwoordigen wij en daarvan hebben wij diverse informatie materiaal. https://www.solleftea.se/ https://www.hogakusten.com

Morgen onze “Way of life” delen met de vele beurs bezoekers.

Zaterdag 26 en zondag 27 oktober de dagen waar wij zo lang naar toe werkte. Alles is klaar en het wachten is op de grote bezoekers aantallen.

Na een ronde zelf over de beurs is het tijd om de eerste bezoekers te verwelkomen. Vol passie vertellen wij keer op keer onze missie over ons ecotoerisme project en ons leven in Zweden. Dromen durven doen en nieuwe dromen planten en laten groeien.

Het is een soort van lopende band werk op een beurs, en dan wordt je ineens wakker geschud door onverwachte bekende. De energie stroomt als een waterval door mijn lichaam, heerlijk knuffelen en kletsen met bekende. Onbekende bezoekers inspireren en van informatie voorzien. Deze informatie kan zijn over ons ecotoerisme project met de tipi tent, echter ook de verkoop van de Zweedse natuurfoto’s, “way of life” t- shirts, mutsen, of het boek van Carolien.

Onze “way of life” leven wij in de prachtige Sollefteå kommun, dicht bij de Hoge kusten. Een omgeving waar de rust in overvloed aanwezig is.

Aan het eind van de dag voelt mijn mond aan, zoals voeten naar een marathon.

Na de beurs zijn wij heerlijk uit eten geweest en hebben de smaakpapillen een massage van smaken gegeven. Thuis eten wij simpel vooral niet te ingewikkeld, lekker Zweeds. En dan zit je in Nederland in een op en top sfeervol restaurantje, waar een alleraardigste jonge man de bestelling opneemt. Vooraf een carpaccio bij de realisatie dat wij zoiets simpels de laatste 4 jaar niet meer gegeten hebben is het een engeltje op mijn tong. Daarna een saté met friet. Vaak hoor ik wat mis je het meest? Nou ik kan je vertellen saté dat mis ik toch wel echt, of toch ook weer niet. Echter als je dan als Nordic mamma in Holland bent is dat heerlijk.

Volgeladen en voldaan rijden wij weer terug over het platteland. De weg is smal en overtrokken met grote bomen, door de tunnel van natuur rijden wij naar ons vakantie adres. Een warm welkom, lachen gieren brullen op de bank in de knusse woonkamer die landelijk is ingericht.

De vermoeidheid slaat toe boem! En dan lig je op bed en kan je niet slapen. Mijn gedachten gaan in galop door mijn hoofd. Sterre is bij oma niet lekker geworden. Ik maak mij zorgen, dat ik er niet kan zijn voor haar. Zelf voel ik mij ook wat…..ja niet lekker is geen goed woord. Wat wel? Bezorgd? Moeders voelen dan toch speciale dingen als dochters op afstand zijn. Een vrouwen ding?

De volgende ochtend, mijn lichaam voelt als een vaatdoek. Een lichaam waar geen Duracell batterijen in zitten wel lege batterijen. Dit weekend is de wintertijd ingegaan, een uur extra. Deze benut ik volkomen om wakker te worden.

Eenmaal op de beurs. Iedereen stormt over de beurs en is druk bezig om alle spulletjes weer goed in de kijker te zetten. Ik luister kijk en begin zelf ook iets te verbouwen. Mijn lichaam is er mijn maag lijkt in een volledige storm te zijn beland. Na een tabletje en een lekker Nederlands Wilhelmina pepermuntje knap ik redelijk op. Fris en fruitig klaar voor een nieuwe dag!

Ons bedrijf is ontstaan vanuit pure passie, liefde voor waar wij voor staan en wat wij aanbieden. Mooie gesprekken en ontmoetingen volgen. Veel interessen in ons project. Veel vrienden en zelfs familie die ik jaren niet meer gezien had. Een geweldige dag met super lieve mensen om ons heen. Een trots gevoel, wat ik moeilijk toelaat laat zicht vasthouden in mijn gevoel. De woorden van Marco gaan vaak door mijn hoofd; ons geluk is dat wij dit allemaal niet hebben. ( het leven in Nederland daarmee bedoeld) tegelijkertijd komen de woorden van Carolien ook regelmatig voorbij. Nicole het is wel eens goed dat je naar Nederland gaat, dan weet je wat je hier in Zweden hebt. Ja 3 dagen in Nederland het voelt bijzonder overprikkeld, ik kan niets direct plaatsen hoe en wat en doe mijn best om rustig te blijven.

Ik doe mijn best om rustig te blijven, onbewust ben ik steeds wat zenuwachtig, niet nerveus, nee over in de energie en toch dood moe zijn. Tijd om te aarden. Maandag ochtend Simone zegt ga lekker even rijden Nicole. Ja! Op het paard van Simone rijd ik niet veel later over de galop baan op het terrein. Deze galop baan waar ik eerder met mijn blote voeten over wandelde is een redding voor mij deze week. Het is prachtig weer, al zie ik die Hollanders met winterjassen en klagen over kou. Niet druk over maken! In mijn “way of life” T- shirt galoppeer ik heerlijk rond aarden op een paarden rug. Het gevoel van 2 body’s 1 soul…. dat is ons trainingsveld deze ochtend.

De laatste 2 dagen zijn rustig verlopen, moe en voldaan. Rijden wij naar Schiphol.

Alles in een mega Zweeds tempo rustig aan wat eten, wachten shoppen, en de storm van mensen energie over je heen laten gaan. Rond midden nacht zijn wij bij onze geliefde bevroren Volvo. Trouw start hij meteen en begint de reis naar huis. Mijn maag lag nog niet in slaap en om 5.00 waren wij een tankstation in ons geliefde zweden, koffie fika en een grillworst….. ik geniet er net zo van als dat kroketje heerlijk bijna thuis. Al slaapwandelend komen wij binnen en kregen wij een warm welkom van Carolien. Die worst gatver voelt niet goed in mijn maag, de rest van het lichaam zegt alleen maar ga af! Liggen slapen en ogen dicht. Dat gebeurde ook snel. Echter niet lang, de hunkering naar de beesten m’n gewone leventje. Terwijl iedereen nog slaapt, maak ik mij klaar om naar buiten te gaan. Carolien heeft echt geweldig voor alles gezorgd met veel liefde voor de beesten.

De beestenboel staat er tevreden bij, als moeder gans loop ik door de wei, de paarden en schapen volgen. Op een grote boomstam plof ik neer. De vrieskou doet mijn welzijn goed. De beesten komen een voor een langs om te knuffelen de schapen de paarden, een ieder op zijn of haar manier. In Nederland voel ik mij niet meer thuis, eenmaal hier is er rust, stilte, beesten, en wij als happy family. Hier hoef ik niet te wennen, het is zoals het is. Thuis!!!!!

Call Now ButtonCall me