Glamping Höga Kusten

Tag: #blogfieldssweden

The Nordic Mamma, de kracht van stilte

Door het verduisterende rolgordijnen schijnt een straal licht, mijn ogen knipperen langzaam open. Ik strek mij uit zo ver ik kan, de botten en spieren in mijn lichaam kraken en zijn stram. Zo wat heb ik geslapen. Nieuwsgierig kijk ik op mijn wekker. Wat…..!? Het is half 5 in de ochtend, waar komt dat licht vandaan? Nieuwsgierig kijk ik uit het raam en begin te tellen 29 lampen zijn aan in mijn gezichtsveld. Waarvoor? Het is nacht en bij ons is het altijd roet zwart, op de 2 stallampen na, of wat noorderlicht.

Moe van de lange reis was ik vrijdag avond vroeg in slaap gevallen op mijn logeer adres in Skåne, zo moe dat mij de buitenverlichting niet eens opviel.

Even terug in de week, een redelijk rustige week.

Er was veel sneeuw pret, Tonaco heeft de slee weer voortgetrokken en Yara dacht dat ze al kon snowboarden bij ons van de heuvel. Al snel draaide het weer om en heeft het veel geregend en kwam de bekende november ijsbaan weer goed in zicht.

Buiten kan je weinig doen als de motorzaag bij de reparateur ligt, en de grond zo hard is als steen.

Deze periode staat ook wel bekend als terugtrekken in je winter hol. En dat heeft een mens nodig!

Rust heeft ons lichaam nodig, om te resetten van de hele dag aan staan. Tegenwoordig met social media en onze telefoons altijd in de hand is het moeilijk om uit te gaan. Echter denk ook eens al die mensen om je heen dagelijks, alle prikkels die je constant aan houden. Om over van alles na te denken. Jaaaa….., vaak te laat zegt ons lichaam nee ik werk niet meer en ben je opgebrand. Op, uit, niks functioneert meer, alleen, slapen en huilen. Zoeken in je hoofd naar oplossingen. Angst komt onbewust opduiken en de wil om door te gaan wordt sterker. Na de kortsluiting in je lichaam komt er een periode van stilte. Angst dat de controle wegvalt over ongeveer alles.

Vorig jaar rond deze tijd was dat bij mij het geval, totale kortsluiting uitgebrand en een wrak was ik. Jaren lang ben ik niet in winterslaap geweest, ik wist er het bestaan niet van. Je gaat toch altijd door, wat er ook gebeurd we gaan door. Bij stress periode boeken we een dagje sauna. Daarna ga je in dubbele vaart weer vooruit. Ja zo ging dat in Nederland.

Hier in het noorden gaat iedereen ongeveer met winterslaap, buiten kan je niks meer doen. De koeien staan op stal en het is tijd om tot rust te komen op te laden voor een volgend voorjaar en de korte intensieve zomers. Het is een ritme wat diep geworteld zit. Iedereen is moe het is vroeg donker en er ligt niet constant sneeuw. Kerst laat nog lang op zich wachten, dus wat doe je? Rusten…..wel gewoon werken maar daarbuiten rusten. Zo is dat bij ons nu ook. Ik merk nu pas hoeveel je buiten werkt in de andere seizoenen. Straks met de sneeuw ontwaken wij weer meer buiten.

Donderdag, in de ochtend ziet het er heel grijs uit buiten, donker en het is rond nul graden buiten, ik loop zenuwachtig door ons huisje. Waarvoor?

Sterre gaat met haar klas in de trein naar Stockholm, en is vrijdag uitgenodigd in de SVT studio om bij het jeugd journaal aanwezig te zijn. Een unieke kans van deze kleine school om af te reizen naar de super grote stad. Vrijdag avond laat komt ze weer thuis. Hieronder de link:

https://www.svtplay.se/video/23384542/lilla-aktuellt-skola/lilla-aktuellt-skola-22-nov-10-00?start=auto

Thuis ben ik de laatste was aan het opruimen. En hebben wij nog een interessant gesprek met een inspirerend persoon. Ik voel dat ik mijzelf in de weg loop. Ben gewoon zenuwachtig voor die lange treinreis….. in mijn hoofd heb ik dan een gevecht met;” ik noem ze angst en wil”. Ze zijn geen goede vrienden, en vechten in mijn hoofd over hoe ik mij voel. Simpel gezegd spannend leuk, twijfel of het goed gaat (is angst).

Tijd voor een wandeling stilte om mij heen, het even zijn in het heden. Toegeven aan de angst. Je eigen angst is je grootste vijand, sluit vrede met mijn wil en laat het los. Al kijkend over een stil meer voel ik deze zelfde stilte mij als een warme deken over mij heen vallen. De rust hier, mijn herfst rust. De rest van de middag lig ik op de bank uit te rusten voor de reis. En zorg ik dat alles geregeld is voor iedereen hier. Man, meiden, beesten.

Donderdag avond, Yara en Marco brengen mij naar Kramfors station. De weg is spekglad en angst dat we gaan glijden is aanwezig. Ja zelfs met spijkerbanden kan je glijden nu! De trein komt snel. Een laatste kus een doei doei zwaai zwaai, loop ik snel verder over het perron op zoek naar mijn juiste trein deel. Een aller aardige conducteur roept Nicole Broekema! Ja dat ben ik, roep ik terug. Wij stappen beide tegelijk in en moeten nog een end naar voren lopen. De trein is te lang en paste niet op het perron. Deze aardige meneer wees mij de coupe waarin ik een bed geboekt heb. De deur gaat open en hij wijst naar boven, daarna zegt hij slaap lekker. Ik voelde mij even een klein meisje die naar bed gebracht wordt, en dat pappa dan zegt slaap lekker. Het ontroerde mij. Wat onbenullig kroop ik via de ladder omhoog naar mijn bed. Zwetend plof ik neer en stoot tegelijk mijn hoofd aan het dak. Fuck!! wat klein donker scheld scheld…een klein lampje was aan verder was het donker en al schuddend en schokkend gingen wij vooruit. Ja…… zucht nu hang ik hier in mijn eigen zooi en moet de weg even stil zoeken. De ander bedden in de coupe zijn namelijk gevuld met vijf slapende vreemde vrouwen. Knullig trek ik mijn schoenen uit en zet ze op een rek bij de trap. Daarna mijn jas, vest, en muts. Het kussen is heel klein en maak dit groter door gebruik van mijn jas, vest en muts. De tassen staan bij mijn voeten. Een deken en laken liggen keurig super schoon op mij te wachten. Na wat rommelen om uiteindelijk ook de tassen weer te verplaatsen op een rek lig ik. Stilte omarmd mij, het liedje van Guus Meeuwis gaat daar mijn hoofd krekkedeng krekkedeng oehoe……een bijzonder ervaring. Een donkere coupe geen zicht op buiten omdat het gordijn dicht is, deel je met vijf vreemde vrouwen, die je bijna niet ziet. Langzaam val ik toch in slaap.

De aankomst op Stockholm centraal was inderdaad een beetje spannend, echter de vraag die ik wilde stellen aan een vreemde werd ook aan mij gevraagd. Even later zie ik perron nummer en het trein nummer op de borden. Perron elf daar moet ik even wachten. De tassen zet ik op de grond, de drukte om mij heen is een komen en gaan spektakel. Ik focus mij en zie een muis eenzaam over de treinrails heen lopen. Stiekem lach ik en bedenk ik een heel verhaal over een muis en z’n familie die wonen op Stockholm centraal. Mijn fantasie slaat toe en heb hierover plezier. Met een lach stap ik met meer vertrouwen op de volgende trein. Op naar Lund! Dit is een lange reis, echter ik zit heerlijk op een goede stoel heb stroom dicht bij om mijn telefoon op te laden. En na heerlijk wat dagdromen vliegt de tijd. Om tien uur zit ik klaar voor de live uitzending met Sterre in het jeugd journaal. Een interessante uitzending en superleuk dat de kids van Kalknäs school daar aanwezig zijn! Een trotse moeder zit in de trein met een glimlach van oor tot oor. De rust van reizen geeft ook veel energie. Ik voel dat ik ernaar uitkijk om een lange wandeling te maken straks. Nog een keer overstappen in Lund de laatste simpele trein naar Tomelilla. De Nordic Mamma verbaast zich over de drukte hier, zelfs in een klein dorp is het meer Nederland dan Zweden denk ik. Vol goede moed begin ik mij laatste reis te voet naar school, het is goed te lopen tien minuten en een beetje meer ongeveer. Yes, gehaald dacht ik, nu inchecken en avonturen. Leuk, leuk, leuk!

Wachtend bij de receptie komt er een keurige dame naar mij toe, jij moet Nicole zijn? Ja antwoord ik dat klopt. Ik versta haar wat moeilijk, en zij mij en samen moeten wij daar om lachen. In de rondleiding wordt alles duidelijk uitgelegd en ben ik blij dat ik op mijn kamer ben. Ik plof neer, geen mamma mamma, nicole nee even niks. Het is begin van de middag en ik besluit mijn tassen hier te laten en er even op uit te gaan. Buitenlucht opsnuiven, boodschapjes doen om hier het weekend door te komen. Bij terug komst stel ik mij op aan het bureau. Een groot werk bureau met een simpele stoel. Perfect om mijn deel van de laatste opdracht te schrijven. Om vijf uur besluit ik mijn magnetron maaltijd 6 minuten in de high tech micro te zetten. Even later zit ik met wat studenten en twee huismeesters aan tafel te eten. Mijn koffie drink ik op mijn kamer en besluit een Netflix avond te hebben. Deze duurde niet lang, al snel was het licht uit en sliep ik heerlijk.

Het thuisfront is druk in de voorbereidingen met kerst, ik krijg een echt kerstmannen gevoel bij het zien van de vele foto’s. Wat mis ik ze dan, de krach van stilte neemt het gemis over. Mamma is hier, dichter bij Holland dan haar familie in Norrland.

Volgende week schrijf ik meer over mijn verblijf hier, en hoe ik leerde op het ritme van Pippi Langkous songs reanimatie toe te passen.

Voor nu, geen beesten voeren, meiden geen slaap lekker knuffel brengen, nee niks.

Oftewel de kracht van stilte ervaren…

The Nordic mamma (Het kan vriezen het kan dooien)

De open haard is volop aan. Een groot knisperend vuur houdt de knusse woonkamer lekker warm. Alle gordijnen zijn dicht behalve die naar de weg toe. Wanneer wij in het weekend een kopje koffie in bed drinken en mijn vorige blog publiceren sneeuwt het heel hard. Wij wonen in een klein typisch Zweeds rood huisje. Een oud huisje waarin niets recht is en waar ook nog wel het een en ander aan moet gebeuren. Het is nu lekker warm, en knus. De woonkamer bouwen wij elke avond om tot slaapkamer en in de weekenden drinken wij de eerste koffie op bed en genieten volop van het feit dat wij een knus klein kneuterig huisje hebben. Soms kruipen de meiden er ook bij en als het heel regenachtig weer is kijken wij na het voeren van de beesten met z’n allen een film op bed. Lekker warm knus onder het donzen dekbed op de slaapbank voor de open haard.

In deze periode kan het weer alle kanten opgaan, zo ook afgelopen weekend. Een prachtige sneeuwdeken was geland in onze omgeving Boteå. Zondag gaan wij samen met het Belgische gezin wat hier sinds Augustus woont er op uit. De wildernis in, onderweg kwamen wij de eerste rendieren tegen. Helaas was Kate mij te snel en sprong uit de auto met de riem achter haar aan, en ging tekeer als een ware grote ervaren jacht hond. Feit weg rendieren, net geen goede foto’s kunnen maken.

De kinderen van het Belgische gezin maken de eerste pasjes op het gladde ijs. Heel voorzichtig en dan toch boem, auw dat is hard opstaan en weer verder gaan. De ouders begeleiden de kindjes met alle liefde en al snel staan wij als volwassenen te bibberen van de kou en de frisse wind die er staat. De kinderen hebben nergens last van behalve snottebellen die de neus uitrennen. Samen rollen kruipen glijden de kinderen met veel plezier door de sneeuw en over het ijs. Verderop maken wij een warm vuurtje en drinken wij met z’n allen. Daarbij eten wij veel koekjes. Als afsluiting spelen de kinderen nog even in de speeltuin en ruimen wij samen alles op.

Maandag begin van de week,

Op school gaat mijn werk als schoonmaker goed. Het absoluut geen droombaan en zeker ook heel saai en eentonig. Nu werk ik hier al drie jaar en dat geeft vertrouwen en zekerheid. Kalknäs, zo heet de school. Het is een kleine school waar nu ongeveer 41 leerlingen op zitten. Op maandag avond had ik een vergadering, de rector die er maar 1 soms 2 keer per week is op school, verteld veel over de leerstructuren die ze volgen en wat hun nieuwe doelen hierin. Met een luisterend oor, kriebelt er ook veel onrust in mij. Nicole houd je mond zit op je handen en blijf rustig denk ik. En dan komt de vraag. Zijn er nog vragen? JA! Ik probeer op een z’n Zweeds mogelijke manier mijn communicatie aan te zetten, en vraag; Je hebt net heel veel positieve doelen verteld, echter mis ik het stukje RESPECT. Ik haal adem en ga verder. Er is veel onrust op school en kinderen lopen respectloos leraren uit te dagen. Het is duidelijk te zien dat de leraren het erg moeilijk hiermee hebben. Kunnen deze leraren extra hulp krijgen? Hoe is daarvoor een strategie opgesteld? Daarna volg een antwoord van een lange periode van woorden. Helaas geen duidelijk antwoord. Mijn gedachten gaan; ja het kan vriezen het kan dooien, echter als het glad is ga je op je bek. Soms heel vaak gebeuren er van die dingen in het leven waar je geen grip op krijgt, het is zoals het is. Echter ik moet er voor zorgen dat mijn kinderen daar juist mee om gaan.

Dinsdag het weer is buiten heel grijs, sober en ja energieloos. Mijn chef belt; Nicole kan ik zo komen voor het voortgangsgesprek? Ja, natuurlijk ik ben er met een uurtje. Wij zitten in de fika kamer. (De koffie kamer voor de leraren) en beginnen wat lastig in het gesprek. Het feit is, als schoonmaker ben ik niet echt gemotiveerd. En dan begint het voor de toekomst. Er komt op woensdag een nieuwe uitdaging ik kan daar nog niet veel over vertellen dat komt later. Het komt later ook over mijn nieuwste uitdaging Back to school! Vol energie kan ik vertellen dat ik weer in de schoolbanken zit en de studie Eco toerisme voor bedrijven erg interessant en super leuk vind. Daar ligt onze toekomst. Een duurzaam eco toeristen project waarin wij mens en natuur dichter bij elkaar willen brengen. De buurt hierin betrekken, voor een ieder die hierin geïnteresseerd is. Puur vanuit het diepste in mijn hart wil ik mij zo graag inzetten om in de toekomst ook mogelijkheden te creëren op het hoge noordelijke platteland. Hierin kan ik niet alles veranderen, wel een voorbeeld zijn en inspiratie geven dat er meer wegen zijn dan de bekende wegen.

Mijn chef schrijft alles op en ik vertel hem dat ik op dit moment heel erg blij ben met de mogelijkheid dat ik hier kan schoonmaken, het heeft mij zoveel geleerd. Hoe werkt het Zweedse basis onderwijs, hoe gaan kinderen om met elkaar, met de leraren, met de ouders. Een stukje cultuur leer en natuurlijk niet te vergeten de Zweedse taal! Wat leer ik toch ongelooflijk veel van die kids!

Afgelopen vrijdag hadden wij thuis een bespreking met mensen die ons wellicht in de toekomst verder kunne helpen met de ontwikkeling van Fields Sweden. Wij beginnen met een ronde over het terrein, daarna volgt er een fika bespreking. (Koffie drinken met wat lekkers en tegelijkertijd vergader je over je passie je doelen, en natuurlijk de vele ideeën) Een ware energie storm komt los en de focus is toch wel een groot ding. Er komt snel een vervolg afspraak en ik spring direct achter de computer.

De hele week zijn wij al bezig met de Winterwonderland weken. De mooiste winter periode is maart! De maand waarin het langer licht is, kans is op het noorderlicht, en vaak de perfecte condities met het weer voor alle buiten activiteiten.

Er komt een andere tipi iets kleiner knusser en warmer voor de winter, wel met heerlijke warme bedden en ruimte om wat spulletjes op te bergen. Deze tipi komt op de magische plek achterin het bos te staan, waar normaal de zomer tipi ook staat. Wij bieden elke dag ontbijt aan en drie keer avond eten gezellig bij ons in de knusse keuken. Verder zijn er los diverse activiteiten te boeken. Enkele activiteiten zijn; Sneeuw wandelen met speciale sneeuwschoenen, ijsvissen, sneeuwscooter rijden, met de spark op pad. (een speciale slede waarmee je al steppend een tocht kan maken.) honden slee tochten, skiën, langlaufen, een dag of avond in de spa. Alles is persoonlijk samen te stellen, geef uw wensen door en wij regelen alles. Ook een bezoek aan de prachtige Hoge kusten staat op het to do lijstje. Omdat iedereen anders is en andere behoefte heeft vinden wij het super leuk om samen een vakantie samen te stellen die onvergetelijk is! Het is zelfs mogelijk om direct foto’s bij ons uit te printen, of een vakantie film te laten maken. Fields Sweden, velden vol mogelijkheden.

De reis hiernaartoe is niet ingewikkeld en duur, u vliegt in twee uurtjes van Amsterdam naar Arlanda Stockholm. Vanuit daar zijn er drie mogelijkheden verder met de huur auto (ongeveer 467 km ongeveer 5 uur rijden)

Verder met het vliegtuig naar Sundsvall of Kramfors Hoge kusten AirPort. vanaf daar met een huurauto naar ons toe vanaf Sundsvall is dat 1,5 uur en vanaf Kramfors is dat 20 minuten. In overleg kunnen wij u ook ophalen.

De laatste en meest gebruikte mogelijkheid is vanaf Arlanda Stockholm de trein. Via SJ boek je snel en makkelijk trein tickets, ze hebben ook een handige app. Je stoel kan je reserveren en er is stroom voor je telefoon en internet. Wij kunnen gasten ophalen vanaf het station Sundsvall of Kramfors. ook is het mogelijk om daar een huurauto te huren. Hierin hebben wij echter nog geen ervaring.

Volgende week ga ik op reis helemaal naar Skåne het zuidelijkste puntje van Zweden. De reis gaat met de trein en ik verblijf op school. De Nordic Mamma gaat terug in de schoolbanken voor een weekend, verder gaat alles via de computer.

Het kan vriezen het kan dooien, spannend hoe het weer zich houd, en hoe wij daarmee omgaan. Voor nu stroomt de energie zelfs op de grijze dagen. Het voelt goed achter de computer de verhalen te delen en mij verder te ontwikkelen in een vak waarin ons hart versmolten is. Deze winterwonderland plek delen, de mens en natuur samen brengen. Het Winters Zweedse plattelands leven in het noorden…..

Hieronder een winterimpressie hoe het vorig jaar was, veel kijk plezier!

– A way of life –

Liefs Nicole

The Nordic Mamma (de normale week)

De gewone week begint weer, na het avontuur in Nederland hunkert iedereen weer naar het normale ritme. Deze week zijn wij begonnen met de lijst dat komt na Nederland wel. Een week met bijzonder ontmoetingen en bouwwerken.

Door stilte omgeven, loop ik de laatste ronde met Kate. Altijd een rondje tipi tent en dan via de achterkant zo langs de grote velden terug naar huis. Een kleine koplamp op mijn voorhoofd. De lamp geeft bijna geen licht meer. De batterij moet vervangen worden. En ik die juist elke keer vergeet als we boodschappen gaan doen. Het is muis stil, en achter in het bos vind ik het alleen eerlijk toch ook altijd wel een beetje spannend, al zingend en kletsend met niemand loop ik zo de avond ronde. De laatste hoek om langs het kleine bosje, wij zijn bijna thuis. Ineens hoor ik een zoeffffff en in dat ritme draait mijn hoofd mee. Hej! Hallo begin ik. Wat ben je mooi, ongelooflijk en ook groot. En je ogen kijken mij wel heel indringend aan. Ik bewonder je en ben blij dat ik zo even met je kan praten. Het is stil…..zoeffffff een tak verder zit hij, ik loop door kippenvel vanuit mijn kleine teen tot aan mijn kruin op mijn hoofd. Een gevoel van een warme knuffel die zo intens is dat je er een behoorlijke tijd van slag van bent.

Thuis zoek ik het op in het boekje Djurens Språk.

De Uil wat vertelde hij mij, zo zonder woorden? Maak gebruik van je wijsheid, mijn geschenk aan jou is om je eigen wijsheid en traditie door te geven.

Verspreid je wijsheid en traditie verder door bijvoorbeeld te schrijven of te spreken.

Een bijzondere ontmoeting met een doeltreffende boodschap, vanuit mijn passie het delen van onze avonturen

Een terug blik op afgelopen week.

Het weekend was volledig vol gepland, vrijdag Carolien op de trein gezet naar Stockholm. Na een paar heerlijke dagen nog samen ga ik haar wel weer ontzettend missen. Het blijft bijzonder als ze hier in ons geliefde Zweden verblijft. Onze eerste ontmoeting was op haar bijzondere droomreis, die een levensles werd en later prachtig vertaald is in het boek:

Op zoek naar niets. Dit boek gaat over haar reis door Zweden met haar geliefde man en paard. Na hun bezoek bij ons is er een mooie vriendschap ontstaan. Ik waardeer je zo om wie je bent en hoe jullie alles zo geweldig mooi aanpakken in Nederland. Een inspiratie voor vele!

Zaterdag zouden wij op de handwerk markt in ons dorp de fika verkoop houden (lees de koffie en thee met iets lekkers). Georganiseerd door de drie meiden uit de laatste klas van de basisschool. Daaronder vallen Sterre en haar 2 klasgenoten. In de avond is er een groot Halloween feest voor de kids georganiseerd door de theater groep waar ik bij zit. Zondag zouden wij de Tipi gaan opruimen. Druk druk druk!!!

Boem bats gatver, een start van een waar Halloween feest op de W.C. Oooo ik zal niet in detail treden, maar ik heb mij in jaren niet zo slecht gevoeld. Boem daar ligt de Nordic mamma op de grond met haar hoofd net over de drempel van de badkamer, Flauw gevallen. Daarna lig ik de hele Zaterdag op bed. Leeg, koppijn, moe, verward, schuldig, alles gaat aan mij voorbij. Deze Nordic Mamma is even out of order. Na veel thee met Undrom Honing, en 4 droge boterhammen, heb ik heerlijk geslapen en was ik er zondag weer. Iets wat met een beperkt energie niveau takelde ik mij uit bed en weer op de benen. Een ronde met Kate deed mijn lichaam goed. Oké Marco plan: tipi tent moet weg vandaag.

De slagboom is dicht voor deze periode, een oude boom is door wind omvergeblazen en ligt nu als een ware slagboom voor de ingang naar de Tipi. Wij beginnen alles leeg te halen, niet heel veel meer want het meeste hebben wij voor dat wij naar Nederland gingen gedaan. Brrrr het is best fris rond de -10, echt de winter klopt aan. In mijn dikke kleren, veeg ik de tent en breken wij deze zorgvuldig af. Het is een bevroren tent die loodzwaar is. Gelukkig mag hij drogen in de grote warme schuur bij Tomas en Jeanette.

Wie niet sterk is moet slim zijn, zo hebben wij de plastic hoes van de hottub gebruikt om de tent te verplaatsen naar de auto. Al schuivend over de ijzige bodem die dik bedekt is met een meerdaagse IJssel laag. De fundering voor de sneeuw die ieder moment kan komen.

Alles staat nu binnen en is opgeruimd. In Maart willen wij de tent weer opzetten voor een winterse beleving. Lees je nu mijn verhaaltjes en denk je goh dat is misschien ook wel iets voor mij of voor iemand die ik ken z’n winterse beleving in een Tipi tent. Neem gerust contact met ons op voor de vele mogelijkheden. Wat kan je zoal doen hier? Skiën, sneeuwschoenen wandeltocht, sneeuwscooter, noorderlicht, slede honden/ paarden, grillen in de sneeuw gewoon genieten van het even niets….via contact formulier kunt u gemakkelijk al uw vragen stellen. Binnenkort meer hierover op Facebook.

Alle moeders kennen dat wel z’n ritme na de vakantie, het “gewone” ritme. Kids naar school, de vrijetijdsactiviteiten, werken, eten koken, huishouden, enz…

Maandag starte onze gewone week weer, om 8.00 worden de de meiden opgehaald met de taxi en ik start met alle beesten eten en water geven, daarna studeren, lunch, Kate uitlaten en in de middag werk ik. De meiden komen op maandag altijd om drie uur thuis met de taxi, en ik tussen 5 en zes uur. Daarna eten koken, eten en na het eten en opruimen kvällsfika. Dat is een rustig 7 voor dat de meiden naar bed gaan met een kop koffie of warme chocola of thee en het aller aller belangrijkste wat lekkers! Een heerlijke traditie!

Marco is thuis aan het werk met het project buiten, een project wat nooit klaar is en nu de prioriteit houthok heeft. Even waren wij in de stress. Zou het nog wel lukken om gaten in de grond te boren? Bomen worden gebruikt als palen en het lukt om alles goed in de grond te krijgen. Ouden en nieuwe planken worden gecombineerd en er komt een prachtige Marco constructie te staan. Al het hout moet verplaatst worden en een paar dagen later ziet het er echt geweldig uit. Zelfs een klein onderdak voor de quad. Het kleine tafeltje met de boomstammen eromheen geven een geweldig beeld. Aan de andere kant ligt nog een mega stapel hout wat gezaagd en gekloofd moet worden. Dit hout hebben wij gekregen van Chantal en Frank. Die hebben de schuur vol liggen en hadden dit allemaal over. Drie paardentrailers vol opgehaald in Helgum een plaatsje aan de andere kant in onze grote Sollefteå kommun. (kommun is het Zweedse woord voor gemeente) Wij zijn Chantal en Frank heel erg dankbaar voor het vele hout. Dat zijn voor ons warme wintermaanden.

Op donderdag ochtend ga ik Ganti de IJslander trainen. Het weer is grijs en fris. Eigenlijk is het weer om met een kopje thee een berg koekjes voor de open haard te zitten. En dat dacht Ganti ook. Hij lag lekker met z’n mega dikke vacht op de bevroren grond te genieten van het niks. Kom ik eraan! Samen liggen we even en denk ik je bent toch niet ziek? Ik geef hem een paar stevige knuffels en vraag daarna vriendelijk of hij wil staan? Met niet veel haast staat hij op rekt en strekt zich schud en loopt voorzichtig mee. Na het poetsen en opzadelen zijn wij klaar voor vertrek. Hop erop en go! Daar dacht meneer heel anders over. Hij wil niet weg en zet het op stampen op de plaats. Geen elegante Piaf, nee een Viking strijd boos en veel gestamp onder mij zetten wij rustig voorwaarts verder. Zelfs na een rondje drafbaan was hij nog lekker dwars. Ik voelde mij ook wat schuldig. Wat een rustig opstart rondje moest worden werd een ware…. Ja zweet tot op je bilspleet rondje. Tot in de namiddag bleef zijn wintervacht vochtig, zelfs na het rollen. Ik vond het zo zielig. De volgende ochtend heel vroeg was ik er weer voor een herkansing. Deze ging super, hij had geen spierpijn en de oortjes waren naar voren een heerlijke vrolijke krachtpatser! Wij tölten wat over het grote veld en voelen ons beide even in de zevende hemel. Twee body’s one soul momentje geslaagd!

Heerlijk deze week weer het gewone ritme…..met een wijze raad.

Call Now Buttonkontakt