Glamping Höga Kusten

Blog

Blog

The Nordic mamma, hoe zie je ons?

Fields Sweden is “a way of life”, wat betekend dat wij velden van ideeën verder ontwikkelen, recht vanuit ons groene duurzame hart. Met als doel mens en natuur dichter bij elkaar te brengen en nieuwe technologieën toepassen als werktuig om andere bedrijven in hun velden ook verder te ontwikkelen.

De weken vliegen voorbij, ja hier ook in het zo rustige Zweden. Op dit moment gebeurd er van alles.

Soms weet je het even niet meer zo goed wat je precies wil schrijven. De dagen zijn van s’morgens vroeg tot in de avond gevuld, en een strakke planning is nu een noodzaak!

En eigenlijk voel ik mij daar best heel content mee. Behalve weer op tijd eruit om 5.00 om te schoonmaken…..zou zoveel makkelijker zijn in de avond echter dat mag helaas niet.. ach en in de ochtend is het ook zo gedaan…niet zeuren maar door poetsen!

Deze week hebben wij naast het bouwen, werken, gasten ontvangen en ouders zijn, veel gesproken over ons merk Fields Sweden.

Hoe zien wij dat en hoe zien andere het: heel graag jullie reacties hoe jullie ons zien dat mag in de blog of per mail of via sociale media.

Info@fieldssweden.com (graag even in het onderwerp zetten reactie blog)

Fields Sweden vrij vertaald velden Zweden, heel filosofisch betekend het vele mogelijkheden in Zweden.

Je hebt ‘groene’ gras velden, je hebt ‘groente’ velden, ‘bloemen’ velden, alles heel natuurlijk en dat is ons bedrijf ook. Het is diep in ons groene hart gaan kloppen om het ondernemerschap samen te delen en elkaar te versterken in onze vakgebieden. Zo kwamen eerder de velden paarden en video creatie samen.

Net als bij de natuurlijke velden ontwikkelen ze naarmate ze groeien, of sterven. Een grote rol hierin is de omgeving en de omstandigheden. Dat gebeurde met Fields Sweden ook. Bijna drie en half jaar pionieren heeft het nu twee velden waarin wij ons meer gaan focussen. Twee velden die groeien en elkaar kunnen versterken. Fields Drone media team is een veld wat heel innovatief is. Het is een werktuig wat meer ingezet kan worden dan allen maar film en foto’s.

Marco een grote opdracht gedaan voor de woning coöperatie en de gemeente, met dit geld hebben wij geïnvesteerd in de groene velden bij ons thuis op de boerderij. Op het veld Fields eco toerisme. Ons groene hart ligt heel dicht bij de natuur en wij vinden het een zege dat wij hier mogen wonen.

De liefde voor buiten bezig zijn met de dieren of lekker vuurtje maken of een heerlijke maaltijd maken is voor ons heel gewoon. Het liefst doen wij dit met vrienden of gasten. Zo was het een natuurlijke keuze om het prachtige plekje in ons eigen bos om te bouwen tot een paradijsje voor gasten. Ons doel mensen en natuur dichter bij elkaar brengen. Ontdek de rijkdom van de natuur, een simpele manier om totaal te relaxen. Of hoe de Zweden het zeggen los te koppelen van het hedendaagse.

Wij hebben het vaak over een way of life…….. dat betekend dat wij ons hart altijd volgen!

En niet kiezen voor groter beter en meer en meer. Nee gewoon doen wat je leuk vind, ieder op zijn eigen manier. En eerlijk dat is soms heel heel moeilijk uit te leggen, want is het niet zo in de maatschappij waarin wij op deze wereld leven dat alles maar meer en beter en groter moet zijn?

En elkaar daarmee helemaal gek maken? Oei het is eerlijk gezegd een pijnlijk puntje. Blijf daarom altijd geloven in je eigen onafhankelijke stipje op de horizon. Al is dat soms zo moeilijk..

Fields Sweden wil graag mensen ont-zorgen, of het naar hun zin maken. Dit zit in ons hart, en daarom zijn wij ook het Eco toerisme project begonnen. Je kan hier prachtig verblijven op de Glamping. Wij werken verder om activiteiten en extra’s te kunnen aanbieden. Echter moet het altijd vanuit ons hart komen en niet te commercieel of te wel massa is kassa. De juiste balans zoeken en vanuit daar anticiperen. Dat kost tijd en ervaring…

Vaak krijgen wij te horen ooo…ik ben jaloers hoor dat zou ik ook wel willen. Er loopt dan een soort van kippenvel over mijn lichaam, echt super dat dit uitgesproken word!! Respect voor de prater. De meerderheid deelt dit meer in een gedrag dan in woorden. Echter waarom jaloers? Iedereen heeft dezelfde keuze en ook wij zijn door hele diepe dalen gegaan echter blijven wij geloven in onze ideeën en maakte wij hele moeilijke keuzes waarvan je later misschien denkt ja dat had ook anders gekund, echter was dat anders gegaan hadden wij dit nooit bereikt. Je leeft immers maar een keer en daar moet jezelf een sprookje van maken. Oké ik drijf teveel af terug naar het onderwerp ons merk Fields Sweden.

Hoe doe je dat dan is ook een vaak gestelde vraag, Even nadenken hoe ik dit het beste onder woorden brengen? Allereerst GEEN grote verwachtingen hebben, een stip op een horizon is genoeg. De weg daarnaartoe is jouw leven. En dat gaat op en neer veelal heb jezelf in de hand, of soms ook helemaal niet. Dit bepaald wel welke keuzes je maakt en hoe jij dichter bij het stipje op de horizon komt. Wij als gezin hebben het vaak over diverse stipjes, soms donderen ze zo van de horizon af en op andere blijf je focussen.

Dit is een manier van leven, ik merk dat ik mij heel fijn voel in deze omgeving met zo min mogelijk prikkels van buiten af zoals televisie en nieuws op de telefoon. Ik wil mijn leven niet laten leiden door alle propaganda wat zich afspeelt in de wereld van nu. Zelf ben ik verantwoordelijk voor de toekomst voor mijzelf en mijn familie. Wat zou ik mij druk maken om Amerika een Corona-virus of het grote klimaat probleem. Druk daarom maken heeft geen zin ik kan dat niet veranderen, wel kan ik zelf kiezen hoe ik mijn eigen keuzes maak op gebied van klimaat en hoe ik dit aan mijn kinderen kan vertellen.

Oké terug naar het onderwerp. Hoe wij dat doen. Nee ook wij hebben geen geld boom en draaien veel dubbeltjes om en denken wij heel goed na over investeringen.
Alles wat hier staat is zelf verdient en is bekostigd met de diensten die Fields Sweden levert. Een kleine privé hypotheek op het huis. De auto hebben wij ook op een afbetaling gewoon om het feit dat je hier een goede veilige zuinige auto nodig hebt en na drie sloop auto’s geen geld meer hadden voor een andere goedkopere oude auto. Dus een duurzame beslissing en eerlijk ik ben gewoon verliefd op de Volvo.

Vaak horen wij ook weet je wel dat je hier steun voor kan krijgen voor dit project! O ja help roepen wij dan, een moeilijk ding is dat wel. Hulp vragen. Echter zoals in het boek van Charlie Mackesy staat hulp vragen betekend dat je niet opgeeft. En zo zaten wij bij hulp troepen om de tafel. Al snel kwam het groter beter meer en meer naar boven en ik krijg daar direct een allergische reactie op. Marco blijft wat rustiger en luisterde, ik hoor mijn therapeut nog zeggen Nicole je moet leren op je handen te zitten en je mond te houden…. rustig! Oké ik zeg niks slik slik. De dagen daarna waren er hevige discussies moesten wij dan niet groter gaan denken? Iets misschien……?? En zo kwam het idee van het midden veld de grill stuga en nog meer ideeën. Alles op papier gezet en een kleine begroting gemaakt. Met dit alles na de volgende afspraak. Als een blad aan de boom, keerde deze jongen man zijn enthousiaste van meer en meer naar een vertaling van het gouden ei. Onze vraag hoe wij eventueel iets steun kunnen krijgen wordt direct van tafel af geveegd en wij hadden nu een gouden ei waar wij op moesten gaat zitten. Boem vraag je om hulp wordt de hulp door geschoven naar een collega die misschien wel weet hoe wij iets steun kunnen krijgen. Na een vaag telefoongesprek leverde dit een hoop frustratie op en geen hulp. Loslaten kijken naar die stip en focus geloven, handelen en zelf doen! Zo hebben wij nu al ons geld geïnvesteerd in de uitbereiding van ons Eco toerisme project.

Wij geloven dat er vraag is naar rust ruimte in de natuur en inspirerende mensen. Kort samengevat hoe doen wij dat, heel hart werken en geloven handelen en zelf doen! En langzaam broeden wij ons gouden ei uit samen met vele andere. Wanneer je kijkt naar wat kan en wil, is daar zeker een weg, waarop je geweldige mensen ontmoet met een groen hart en die graag een avontuur aan gaan.

Voor een leuke inspiratie film kijk “the Minimalism” op Netflix een inspirerende documentaire over dat het best minder kan, en dat daarin veel geluk te vinden is.

Het geluk wat wij hier hebben is dat wij niet hebben wat het grootste deel van de maatschappij wel heeft. Wij hebben elkaar en met deze liefde en die stip op de horizon bewandelen wij onze way of life…. wandel je een stukje mee?

The Nordic mamma, soms gaat het anders…

Soms loopt het leven net even anders als dat wij willen verwachten.

Vorig jaar een droom kwam uit, de meiden hadden een geweldige IJslandse pony gevonden op het internet, na veel mailen en een telefoongesprek en een bezoek van Marco bij de baby pony hebben wij besloten om deze te kopen. Helaas heeft ze voor een tweede keer koliek gekregen en ziet de verkoper af van verdere verkoop op dit moment. Tranen rolde over mijn wangen, arm beestje en wat ben ik ook blij dat het niet op transport gebeurde of hier. Een dubbel gevoel en een onderbuikgevoel die zegt Laat het gaan….. alles komt of gaat op een moment dat het zo moet zijn.

Het weer is anders dan andere jaren dat wij hier wonen, onder de dunne laag sneeuw zit een dik pak ijs, soms kan je schaatsen hier over de weg en leren wij wandelen als pinguïns. Het zit namelijk zo je doet je voeten iets uit elkaar met je tenen naar buiten. Je gewicht breng je iets naar voren en je knieën buig je iets naar buiten dan loop je met hele hele kleine pasjes schuivend als een pinguïn en ben je verzekerd dat je niet onder uit gaat. Veel oude mensen doen het hier in het noorden, ze hebben dan ook speciale schoenen aan met spikes. Het is een heel speciaal gezicht helemaal als je er op gaat letten! En weet je wat nu zo grappig is. Wij roepen nu ook op glad ijs; lopen als een pinguïn!

De winter is duidelijk anders, al is bij ons alles gelukkig wel wit! Voor de paarden is het nu te gevaarlijk in de grote wei en blijven ze bij de stal en in de vlakke kleine paddock. Vandaag hebben wij een vrachtwagen zand besteld om paden te maken, zodat mens en dier hier veilig kunnen wandelen.

De natuur is duidelijk met de boodschap!!!

Het klimaat verandert, kijk niet te veel propaganda hierover…. Begin bij jezelf. Wees bewust van wat je eet en leeft. Wij leven niet met de natuur, wij zijn een onderdeel ervan die zijn plaats hierin duidelijk niet verstaat. Sinds wij hier wonen worden wij ons daarvan ook steeds meer bewust, ook al dacht ik eerder echt wel groen te zijn…. niet dus. Bewust duurzaam groen denken zijn doelen in ons bedrijf. De boodschap doorgeven aan onze kinderen, om aan het milieu te denken.

Alle kleine beetjes vormen samen een groot geheel, wees bewust in hoe je leeft.

Twee dagen oprij hebben wij veel noorderlicht gehad en heeft Marco daar prachtige foto’s van gemaakt. Het blijft zo bijzonder alsof de hemel spreekt, en helemaal met een hemel vol met duizenden glinsterend sterren. Stilstaand met de wind door de haren, de winterlaarzen in de sneeuw op moeder aarde. Kijk ik naar boven en roep ik wauw!! Dank jullie wel dat wij hier met ons gezin mogen leven wat ongelooflijk bijzonder het verschijnsel noorderlicht en duizenden sterren..

Zondag nacht ik ben klaar wakker, de adrenaline stroomt met een hoge snelheid door mijn lichaam. Zittend op een ziekenhuisbed met de i- pad op mijn schoot begin ik te schrijven…

Zachtjes tikt de secondewijzer verder, het is muisstil, op geluid van het infuus na. Daar lig je dan kleine eigenwijze meid Yara onze jongste dochter. Een hand in roze verband met een aansluiting op het infuus en een hartslag meter. In een diepe slaap moe van alle indrukken van vandaag.

Vorige week, begon de week met een nieuw werkend schema, maandag ochtend schoonmaken op school, in de middag vergadering met alle modersmålslärare. Dinsdagochtend schoonmaken op School en in de middag Nederlandse les geven op twee Scholen. Woensdag ochtend schoonmaken op school en in de middag op twee scholen Nederlandse les geven. Donderdag vrij, besteed ik volledig aan mijn opleiding en op vrijdag middag heb ik grote schoonmaak op school. Lekker bezig vol energie en een doel om Nederlandse kinderen, de Nederlandse taal te spreken en spelenderwijs op hele verschillende niveaus Nederlands te schrijven. Donderdag een computer gekregen, dus nu kan ik ook meer werkjes uitprinten en digitaal alles opstarten.

Donderdag ochtend, Marco heeft een interview met een lokaal tijdschrift Sollefteå bladet over zijn werkzaamheden met de Drone. Echter zitten wij niet stil en staan wij te popelen om de nieuwe tent op te zetten. Zo gezegd zo gedaan, eind van de middag stond hij! Zo stoer groen iets kleiner als de andere tent echter voor de winter beter warm te houden. Kan niet wachten met proef slapen bij een knisperend vuur. Van het weekend spreken wij af.

Vrijdag ochtend, een ochtend in het huishouden, wassen poetsen, opruimen, met een vriendin koffie drinken. Deze ochtend belde de juf van Yara; “ Yara voelt zich niet lekker en wil graag opgehaald worden. Oké zeg ik, Marco is net wat bouwmateriaal halen en haalt haar op de terug weg op. Zo gezegd zo gedaan. Yara kwam stil thuis en dook op de bank. Eerlijk ik snapte er niks van en wist ook niet of ik het wel heel serieus moest nemen. Ze was namelijk vanmorgen hyper hyper actief en erg op oorlogspad. Echter met kids je weet het nooit, soms moet je even iets zo laten om later een conclusie te maken. Vrijdag zijn ze vaak ook moe van de week en is het vaak even bijtanken in het weekend.

De avond komt en ze ligt echt ziek op haar matrasje in de woonkamer, stil, misselijk, niet Yara geen eten of drinken niks. Marco en ik besluiten onze tipi tent avontuur uit te stellen en bij Yara te blijven. Sterre had wat verzonnen als een echte tiener wil ze haar haar kleuren, oké zeg ik dan zolang het geen zwart of een van de kleuren van de regenboog is vind Ik het goed. Ze kiest voor blond. Samen met haar beste vriendin moest mamma haar haar verven. Daar sta je dan tussen de tieners lange donkerblonde haren glijden door mijn vingers, de crème kleuring bleekt bijna direct het haar, doodeng om het te dicht op haar hoofdhuid te smeren, de lucht is zo chemisch dat ik bijna het noorderlicht in de badkamer kan zien.(dit is zo tegen mijn principes, natuurlijk ben je mooi genoeg heb ik vaak tegen haar gezegd) echter ik wil ook niet z’n mamma zijn waarbij de kids alleen maar worteltjes eten en in een groene omgeving in een groen regime moeten lopen. Zelf ben je ook jong geweest. Pappa is druk met de renovatie van de keuken mamma zit tussen de tieners en zorgt voor eigenwijze Yara, die ook haar aandacht wil. Het is een avond van chaos en samen zijn ieder op zijn of haar manier.

De volgende ochtend was ze nog niet fit, het leek iets beter te gaan, echter bleef ze klagen over pijn in haar buik ze ligt de hele dag op haar matrasje in de woonkamer, samen met Kate de hond. Die tevens dient als warme kruik op haar buik. Yara eet twee appels op de hele dag en drinkt wat water, mamma is veel bij haar en pappa is de Landrover Discovery nordic proef aan het maken met de buurman. Ik besluit de nieuwe houten lijsten in de keuken wit te verven en doe daar ongeveer de hele dag over. In de avond eten wij samen, Yara niet echter ze zit er wel gezellig bij. En met Sterre moeten wij lachen, mamma was te voorzichtig met kleuren, wat resulteerde in een soort van tijgerlook in haar haar. Oké oké mamma verft het morgen nog een keer…..

Zondag ochtend, Yara had goed geslapen en in de ochtend zag ze er wit en slecht uit, mijn mamma buik zei dit is niet goed, serieus neem actie! En zo had ik vroeg in de ochtend een zuster aan de telefoon. Advies van haar; kom om tien uur naar het zieken huis dan gaat de acuut afdeling open en kan ze onderzocht worden door een dokter. Marco gaat ook mee, want de toppen van de bomen zijn wit en hij wil nog drie foto’s maken daarvan voor de gemeente. Iedereen aangekleed, kotszakjes mee, bidon water op weg naar Sollefteå. Sterre houd zondag en doet niks, beetje met oma bellen, spelletjes spelen en voor de beesten zorgen. Yara zit stil achterin, met dertig minuten zijn wij in Sollefteå, bij het ziekenhuis moesten Yara en ik eerst lang wachten, uiteindelijk inschrijven en klacht bespreken en dan weer wachten. Ze gaat ondertussen twee keer naar het toilet en lurkt af en toe aan haar bidon met water.

Na een uur komt een kleine jonge arts ons ophalen, hij loopt cool en zegt weinig. Yara laat duidelijk merken dat het drukken op haar buik veel pijn geeft. Hij verdwijnt snel en er komt een zuster een bloedproef afnemen met een prikje in haar vinger en wij krijgen een plasbekertje mee. Yara zo lief als ze is plast daar een mooi bodempje in en klaar zijn wij met de proeven. Na weer een uur wachten kregen wij de uitslag van deze kleine jonge arts, en sprak met weinig woorden. Niks bijzonders, als het morgen nog zo is kom je hier terug. Oké, en vraag verder, om vervolgens eigenlijk weer met een ziek kind naar huis te gaan. Marco en ik doen nog even wat boodschappen bij de ICA supermarkt en zouden in de middag gaan grillen met vrienden bij ons thuis. Terwijl ik bij de haarkleuring voor Sterre kijk belt de arts mij op, kort de waardes zijn toch bijzonder wij willen een nieuwe bloed proef. Oké zeg ik wij komen er zo weer aan, onder in mijn buik voelde dit goed meer onderzoek er is wat met onze eigenwijze Yara. Na ongeveer de rest van de middag doorgebracht te hebben met wachten, kregen wij het nieuws dat ze misschien iets uitgedroogd was en aan het infuus moest. Een jonge zuster met stoere tatoeage op haar armen en haar gezicht als een Barbie pop moest een infuus naald bij Yara aanbrengen. Na een klein bloedbad een kromme naald en nog geen bloed verbinding, zei ik wel heel direct, het is beter als iemand anders dit doet. Met dezelfde gedachte nam zij wijselijk hetzelfde besluit. Arme Yara, zoveel geprikt en nog geen infuus erin! Ze houd het huilen tegen en laat het even later gelukkig ook gaan. Je bent echt zo dapper vertelde ik. Even later kwam een lieve natuurlijkere zuster met twee warme handschoenen met water. Samen spelen ze daarmee om de handen van Yara op te warmen. Zonder veel probleem legt ze netjes en rustig een infuus aan op Yara haar hand. Wij verhuizen even later van de behandelkamer naar een gedeelde kamer. De zuster sluit samen met een broeder alles aan en komt even later met een aantal cadeautjes aan. Yara kiest een knuffel muisje. Twee en half uur spelen wij met een handschoen met water en de muis en rusten wij beiden wat uit. Opeens is daar een andere dokter met een schrijfblok en noteert alles keurig, zij is de kinderarts en verteld dat Yara een te laag suikergehalte heeft in het bloed. Na dit infuus krijgt ze weer testen en waarschijnlijk blijven wij een nachtje slapen hier. De testen na het infuus waren niet goed, een nog lagere suikergehalte. Wij verhuizen naar de intensive care om daar de nacht door te brengen, omdat de kinderafdeling dicht zit. Ze moet direct aan een glucose infuus en moet wat eten. Marco blijft bij haar en ik besluit even naar huis te gaan, een tiener haar haar te verven, tijgerprint was geen succes zei ze. En de beesten verzorgen en vooral ook mijzelf even voeren. De hele dag op drie koppen koffie is ook niet echt goed voor je gestel. Na alles succes vol afgerond te hebben thuis en de tas ingepakt te hebben met kleding vertrek ik weer naar het ziekenhuis om daar te overnachten. Voor het ziekenhuis moeten wij 30 minuten rijden.

De testen na de glucose infuus waren positief yeeeeehh!!

Voor de nacht krijgt ze een infuus met zout en water, en ligt ze aan de hartslag meter. Morgen meer testen. Nu slapen.

Vanmorgen om kwart voor zes, mamma goedemorgen knijpend met mijn ogen die het zeer zwaar hebben om omhoog te gaan ligt daar een opgewekte Yara. Ja ze heeft goed geslapen en moet naar de toilet. Wij drukken op de signaal knop en er komt een zuster die haar afkoppelt van het infuus. Mamma ik wil op jouw bed liggen, prima zeg ik probeer nog even te slapen! Even later liggen wij samen toch nog iets weg te doezelen. Precies om zeven uur komt er een delegatie binnen boem TL-lampen aan en wakker ben je in één klap! Ze prikken Yara opnieuw in haar arm en vullen buisjes bloed. Even later komt er een grote verhuizing naar de kinder-afdeling, alle spullen worden verdeeld onder het personeel en iets verderop in de gang is een kinderafdeling. Een ruime kamer met leuke stickers. Zegt Yara; mam kijk het is net als bij oma een televisie recht tegenover het bed. Ik lig in een deuk wat een heerlijk kind is het toch. Wij kijken wat televisie en er komt een zuster om met Yara te spelen. Daarna komt de kinder dokter, en is blij dat het een stuk beter gaat. Bloedwaarden zijn beter, en ze willen haar vandaag onder controle houden. Er komt ook een echo van haar buik. Nadat deze goed was uitgevoerd en geen bijzonderheden waren te zien, mochten wij na de lunch naar huis. Geen verdere onderzoeken niks…. ik blijf het bijzonder vinden. Ze staat wel op een lijst dat wij direct geholpen worden als ze weer pijn in haar buik heeft.

De volgende dag gaat ze springend naar school vol van haar avontuur, echter vandaag is ze iets eerder naar huis gegaan omdat ze pijn in haar buik had en niet zo fit was.

Zo gaat de weg van het leven over bergen en dalen over snelwegen en toeristische routes….. wij volgen en zien waar het langs gaat…

Hoop volgende week de ervaring in de nieuwe tipi tent te delen met jullie….

24 januari eerst feest Sterre is jarig hiep hiep hoera!!!!! ( zing dit nooooooit tegen een Zweed! Vervang hoera in hurra wat je zingt met een Viking stem. Hoer (a) betekend wat anders;-)

Zaterdag geef je een groot disco feest in Botaton, het theater gebouw in ons dorp. Lieverd je bent een heerlijke tiener met prachtig blond Rapunzel haar!

Gefeliciteerd 13 jarige

Liefs Nicole

The Nordic Mamma, als verbouwen als een grote luxe aanvoelt.

Hoe blij kan je zijn, zelfs misschien een beetje schuldig? Moeilijk om dit onder woorden te brengen.

Oké ik ga het dan toch proberen. Na jaren lang te overleven, en het hoofd boven water te houden creëer je een leven waarin je minder waarde hecht aan spullen, en luxe. Een simpel leven waarin wij gelukkig met elkaar zijn op weg naar onze dromen. Dromen zijn heerlijk en het geeft altijd een goed gevoel, echter wat gebeurd er in de werkelijkheid? Soms is het niet mogelijk om aan al je eisen die je wellicht in je dromen hebt te voldoen. Je hebt dus verwachtingen van je dromen. Wanneer je deze loslaat en ziet wat er kan gebeuren, sta je open voor nieuwe avonturen. Lees mogelijkheden. Kiezen in mogelijkheden is ook z’n ding. Je weet immers nooit precies wat goed of fout is. Onzekerheid angst komen dan om de hoek kijken. Wat als… ?

Carolien Staal heeft er een prachtig boek over geschreven; “Op zoek naar niets”. Het gaat over haar reis door Zweden te paard of toch zonder. Wij zijn zo blij dat ze op haar doorreis bij ons gestopt is. Een vriendschap is daarna ontstaan. En een grote inspiratiebron. Hieronder de link waar het boek besteld kan worden. Deze ligt tevens in de tipi tent. Heerlijk lezen in de hangmat is het toppunt van optimaal relaxen.

Even iets terug in de tijd. Ongeveer tien jaar geleden en iets meer, wonen wij als gezin op de Bronsweg in Apeldoorn huisje boompje beestje. Een jong getrouwd gezin met twee gezonde dochters. Een droomhuisje was het. Helaas was er ook crisis, en bezaten wij twee huizen terwijl de huizenmarkt was in gestort. Zieke vaders die overlijden en een opa en oma die mijn vader in dat zelfde jaar voor gingen naar de poort der hemelen. Het leven stort in, realisatie van wat echt belangrijk is in het leven. Echter wat houd dat precies in. De levenslessen die jouw verder brengen op het pad van het leven. Keuzes maken, met een droom ergens heel ver weg en totaal niet haalbaar. Wat ga je doen? Wat is belangrijk? Hoe laat je je beïnvloeden door anderen? Zoveel onzekerheden in het leven. Echter wat heel zeker is, is dat wij deze aarde allemaal een keer verlaten. Onze way of life starte in 2011/ 2012. Wij verkochten ons droomhuis, en daarbij de hele inboedel ook. Na twee verhuizingen kwamen wij weer te wonen in ons eerste appartement van Marco en mij. Bijna geen spullen, echter wel elkaar en lage maand lasten. De meiden moesten een kamer delen en wij sliepen in de kleinste slaapkamer wat tevens opslag en kantoor was. In een eigengemaakte hoogslaper waren wij reuze blij. Onze droom kwam uit!! Zweden, echter na twee verhuizingen kwamen wij aan op ons droomplekje thuis een huis. (Uitgebreid verslag is te lezen op de lifestyle vluchteling)

Dit huisje, dit plekje het voelde meteen thuis. Echter als je kijkt wat onze levens standaard in Nederland was in ons droomhuis en appartement, luxe inbouw apparaten mooie badkamer, mooie design spullen. Maakte dat gelukkig? Geen idee, toen wel anders hadden wij dat nooit gekocht. Hier in dit huis was niks, ons bed hebben wij gemaakt van sloophout uit de schuur en de lattenbodem waren twee oude tuinhekjes, bedden voor de meiden waren eerst ook tuinhekjes en later echte bedden gekocht bij de loppis. (tweedehandswinkels) heel langzaam spaarde wij spullen bij elkaar. En bezochten wij de Ikea regelmatig.

De afgelopen weken hebben wij keihard gewerkt hier in het huis. En meer en meer realiseerde ik mij hier wordt ik toch wel heel blij van. En toch voelde ik mij ook schuldig waarom? Het voelde als een ware luxe om alles zo te zien opknappen. Alles wit licht in het huisje waar zoveel met bruin en beige en grijs was gerealiseerd. De meiden hebben nu een eigen kamer, en Sterre heeft na drie jaar eindelijk een kamer met een deur! Het zijn juist die kleine dingen die je zo gelukkig maken. Yara die in alle enthousiasme mee helpt verven en en haar blijdschap toont door de hele dag knuffels te geven. Het voelt zo fijn! Na negen jaar heeft ze eindelijk een eigen kamer met eigen uitgezochte kleuren en een zachte mat om op te spelen. De logeer kamer ligt vol met spullen uit Sterre haar kamer. Haar kamer heeft een deur gekregen en nieuw laminaat en behang. De gang naar beneden is nu ook wit en de trap heeft zijn eerste laklaag wit gekregen. Helaas is de verf op en dat komt van de week als wij in Sollefteå zijn. Het is tenslotte toch ruim dertig kilometer rijden, even naar de bouwmarkt en terug ook weer dertig kilometer. Het huisje is nu echt ons huisje. Spullen zijn allemaal niet zo belangrijk echter voelt dit zo als een luxe aan dat wij dit nu eindelijk gedaan hebben verven en behangen. Trots op mijn meiden die er nooit echt een probleem van gemaakt hebben, echter het nu wel heel erg waarderen. Het laatste project is de keuken, stap voor stap gaan wij dit aanpakken. Eerst de kleine dingen daarna de dure grote klussen…..de vloer is z’n ding.

Het leven hier is simpel, niemand verwacht dat je alles meteen opknapt en dat spullen oud zijn is heel normaal. Een bevrijdend gevoel geeft dat. Echter toch ook best trots nu. Zo grappig; wij begonnen hier met een oude waterleiding als gordijnbuis en blikken waar plantjes in zaten. Nu hangen de gordijnen aan een rails en heb ik gekleurde potten voor de planten. Niet echt een luxe zou je denken, en toch voelt dat wel zo. Geluk zit hem niet in de spullen echter hoe je er naar kijkt en hoe jouw dat voldoening geeft.

Nieuws voor ons Eco toerisme project, de nieuwe tent is er oooooohhh!!! Zo blij als een klein kind, zenuwachtig maken wij het grote pakket open, zo gaaf die kleur! Groen, en hij is bijna net zo zwaar als de andere tipi tent. En wij beginnen donderdag met alles op te bouwen voor de winterwonder weken. Er moet nog veel hout gezaagd worden en kleingemaakt zodat dit in de hottube kan voor een warm bad.

In Februari komt de grill-stuga en hopen deze dan ook redelijk snel op te bouwen.

Zoveel plannen en ideeën, langzaam werken wij alles uit en wordt het meer en meer zichtbaar. Investeren in de toekomst, leven in het nu. Delen van onze verhalen en foto’s en straks ook weer onze mooie plek…..

The glamoured campsite,

Ons doel is mens en natuur dichter bij elkaar te brengen, met een duurzaam beleid waarin wij natuur en cultuur en de lokale bevolking ondersteunen.

Dromen over de zomervakantie of gewoon een week er helemaal tussen uit, afkoppelen van de razende buitenwereld. Kom volledig tot rust bij ons in het voorjaar ervaart u de langere dagen licht en de vriezende grond die gaat ontdooien, het duurt ongeveer twee weken en dan is het hier groen. Zo bijzonder elk jaar weer. Het weer hierin speelt wel een grote rol.

Boek een week of een lang weekend, bel of mail ons als u extra vragen heeft. info@fieldssweden.com / 004670-2796439 of 004670-2203639

www.fieldssweden.com/eco-toerisme/boek-nu/

Wist u dat…..

  • Onze nieuwe tipi van groen canvas is;
  • Wij sneeuw kunnen hebben tot in April/Mei;
  • De tent niet koud is doordat er een houtkachel met voldoende hout aanwezig is;
  • Geen nette kleding hoeft mee te nemen, wel een lekker warm joggingpak;
  • Alles in de tenten aanwezig is, potten pannen, service, speelgoed voor kinderen, etc……;
  • Bedden opgemaakt zijn;
  • Ontbijt of avondeten bijgeboekt kan worden;
  • Activiteiten zoals kano, bushcraft, paddleboard, etc…. ook mogelijk is;
  • Groepen tot ongeveer 15/20 personen kunnen boeken. stuur even een mail voor een prijsopgave;

The Nordic Mamma, oud en nieuw.

Op oudjaar dag, lees ik een prachtige tekst; Tomorrow is the first blanc page, of a 365 page book,

Write a good one.

Een boek? Wie weet ooit, echter wel nieuwe blogs! Wegens succes ga ik door in 2020 met de Nordic mamma en ga ik vele avonturen met jullie delen. Of het goed is geen idee, het is met liefde geschreven van uit het hart omdat ik zo dankbaar ben voor het leven hier in Zweden. Het delen van mijn avonturen hoop ik mensen mee te inspireren, om hun dromen te volgen.

Wij wensen iedereen de aller beste wensen en goede gezondheid voor 2020! Droom niet je leven, leef je droom. Er is zoveel meer mogelijk dan je durft te denken. Gewoon starten dromen durven doen.

Rare dagen zijn het. Het normale ritme is op vakantie. De dagen na kerst gebruiken wij om te verbouwen in het huis. Er komt eindelijk een nieuw plafond in de woonkamer en er zijn spullen gehaald om te verven en meer af te werken. Het huisje zijn wij in april 2017 zo in gegaan. Er was geen geld om binnen op te knappen. Je moet een deel eigengeld inbrengen als je hier een huisje koopt en dat was in die tijd al ons spaargeld. Tonaco kwam ook naar Zweden dat jaar en de stal had een kleine renovatie nodig en er moest omheining komen. Alle dubbeltjes kwartjes werden tien keer omgedraaid om alles te realiseren, alles met de middelen die wij hadden. De omheining, de stal, en heel langzaam werd er iets verbouwd binnen wat voelde als een grote luxe. Beneden een kantoortje en een woon/ slaapkamer zijn als eerste gerealiseerd, en helemaal afgewerkt nu voor 2020 begint. De kamers van de meiden zijn ook hard toe aan een renovatie. Met het Eco Glamping project komen wij eigenlijk iets ruimte te kort om spullen makkelijk op te bergen. Wij besluiten om de grote kamer op te delen in twee delen. Een klein deel voor opslag van de matrassen en de dekens en de tipi tent. Nu ligt alles mooi geordend in de kleine kamer, en in de inbouwkasten. En niet meer als een grote stapel in het kleine gangetje als je boven komt en een deel bij Sterre op haar kamer. Yara heeft nu voor het eerst in haar leven sins haar Baby kamer dan een eigen kamer met eigen kleuren en oude nieuwe spulletjes. Haar bureau en stoel hebben wij geverfd samen met een ander oud kastje hebben wij er een heel ander bureautje van gemaakt en er staat een nieuwe kleding kast. De oude inbouw kasten die voorheen gebruikt werden als kleding kast worden nu gebruikt als opslag plaats voor spullen van het Eco Glamping project. Yara haar kamer is helemaal klaar volgende week is Sterre haar kamer en de gang naar beneden aan de beurt. Meer licht in het oude donkere huisje. Wit geeft rust en ruimte, en daar zijn wij dol op!

Roeien met de riemen die wij hebben. Er is simpelweg geen geld om een grote verwarmde schuur te bouwen waarin wij alles kunnen opslaan. Alles betalen wij uit eigen geld, geen bank die iets wil lenen en hulp van een kommun is ver te zoeken. Mooie praatjes over steun en hulp, echter wanneer je het nodig hebt is het toch allemaal niet mogelijk. Pioniers en avonturiers zijn wij, een ander “project” met geen groter groter, meer en meer strategie. Nee leven vanuit ons hart de dingen doen die wij leuk vinden en deze delen met de mensen die daar interesse in hebben. Langzaam bouwen aan een zelfstandig leven, waarbij wij een inkomen hebben uit de diensten die wij aanbieden, zoals toerisme, en de Drone media, en in de toekomst de schapen en de paarden.

Op dit moment heb ik twee banen en volg ik een opleiding, en Marco kan moeilijk loon werk vinden en is thuis hard aan het werk. En werkt aan kleine projecten en opdrachten. Zo is hij klusjes man op school en bij het bejaardenhuis in ons dorp en zorgt hij dat de ingangen sneeuw vrij zijn en niet glad. Heel blij zijn wij met deze klant, het geeft een klein inkomen en daarbij de mogelijkheid te werken aan andere projecten.

Oudejaarsdag ja hoor daar komt ze weer tradities! Nu een oer Hollandse deze keer. Olliebollen bakken! Alles ligt stil op oudejaarsdag alleen de oliebollen zijn belangrijk! Buiten wordt alles in gereedheid gebracht. Tafel pan, schalen en gereedschap. En binnen wordt druk gewerkt aan de oliebollen mix. Deze keer had Marco een aantal pakken meegenomen uit Nederland. Helaas was het niet heel veel en hebben wij niks kunnen invriezen. De hele dag snoep je van de oliebollen, het was een perfecte dag! De zon scheen de meiden waren met vriendinnetjes buiten, met de sneeuw aan het spelen en met de beesten. Zo moest de bok voor de slee en hebben Sterre en Julia daar een heel tuig voor gemaakt met oude hoofdstellen, halsters en een oude slof als leidsels. Oude tradities in de ochtend nieuwe tradities in de avond. Bingo spelen (oude jaars loten in de vorm van bingo) op de Zweedse televisie. Wij liggen allemaal languit in de woonkamer vol van het eten, warm voor de open haard. Mijn vermoeidheid vecht in het lichaam, even later heeft

Yara dit probleem ook en is heerlijk in slaap gevallen op de bank, even later ik ook en Marco en Sterre zijn de enige die wakker zijn. Iets voor twaalf zijn wij allemaal wakker, geen vuurwerk en de alcohol vrije champagne laten wij ook voor wat hij is. Eigenlijk willen wij maar een ding slapen! Heel saai, echter voelen wij allemaal geen interesse in feesten. Afsluiten van het oude jaar en een nieuwe start voor het nieuwe jaar, een hunkering naar het normale ritme en nieuwe uitdagingen. Om twaalf uur ga ik even naar buiten er is hier geen vuurwerk, verderop in het dorp iets, echter merken wij daar niks van en is het 12.15 stil. De beesten kijken raar, wat doe jij nu hier? Ik geef ze een nieuwjaars knuffel en vertrek snel naar mijn bed.

De volgende dag om 12.00 in de middag zijn wij wakker en knallen wij de champagne, mmmmmm wat is deze lekker!

Het nieuwe jaar, wat gaat dat ons brengen, wat gaan wij beleven, hoe gaan wij het ervaren? Vol goede moed zin wij 2020 tegemoet!

Een nieuwe uitdaging komt er voor mij op dinsdag middag en de woensdagmiddag. Vorig jaar is er een groot Belgisch gezin naar ons dorp verhuist, deze mensen hebben net als wij elk jaar een aanzoek gedaan voor Nederlandse les op school. Helaas is daar nooit een leraar voor gevonden. Bij een fika moment op school zei de rector Nicole dat is wel wat voor jou! Eerst…. ik? nee joh ik ben toch geen leraar en Nederland spreek en schrijf ik wel, echter les geven daarin? En toch bleef het knagen, nieuwe uitdaging out of de comfort box. Help durf ik het wel niet? Waarom wel en waarom niet volgde en toen. Hoe leuk zou het zijn om deze Nederlandse kinderen te leren verhalen schrijven? Ze hebben roots in Nederland en hoe leuk is het als ze ook zelfvertrouwen hebben om leesbaar Nederlands te schrijven. Een stukje cultuur te bespreken en elkaar verbinden en sterker maken in de Nederlandse taal. Een uitdaging, en na een super leuk gesprek krijg ik de kans om de Nederlandse kinderen in onze Sollefteå kommun te helpen met de Nederlandse taal. In Zweden is het mogelijk om tjänst ledig te zijn voor bijvoorbeeld een dag, zodat ik mij volledig kan inzetten. Onbetaald verlof is dat. In overleg met mijn werkgever, krijg ik de woensdag vrij en werk ik als juf in de middag. De ochtend gebruik ik als voorbereiding. Op dinsdag werk ik s’morgens vroeg als schoonmaakster en in de middag als juf. Nooit gedacht verwacht dat ik dit ooit zou gaan doen. Met veel plezier kijk ik uit naar de ontmoetingen met deze kinderen!

Stap voor stap in een tempo waarin tijd niet een directe betekenis heeft, wel hoe wij ons voelen, werken wij langzaam verder aan een leven waarin wij dingen doen die dicht bij ons liggen en waar wij veel energie van krijgen. Niet makkelijk, wel uitdagend!

Kerst met de Nordic mamma,

Tijden van samen, tijden van geborgenheid, tijden van thuis warm voor de kachel, gezelschapspelletjes, lekker eten, de hele dag in je pyjama lopen. Nieuwe tradities, en het afsluiten van een geweldig jaar, het is de laatste maand van het jaar. Hoe dat bij ons gaat? Veel leesplezier met een terug blik op afgelopen maand kerst met de Nordic Mamma.

Kerst kriebels, een nerveus gevoel, het is bijna kerst. Het begint hier begin December al! Met de ingang van de eerste advent dag zijn de kinderen goed voorbereid. Pappa heeft de opdracht gekregen om al ver voor de eerste advent een advent kalander te betellen. Pappa heb je al…??? Hoorde wij vaak in November. Kan je nagaan kerst kriebels al voor December bij de Kinderen. Ruim op tijd waren de advent kalenders geleverd met de post. Pontificaal staat ze trots boven de koffiekopjes die hangen aan een berken tak bij de tafel. Twee grote dozen, waarvan ze elke dag een vakje mogen open maken en er een klein cadeautje uit halen. De hele maand December geen probleem om uit je bed te komen want wat zou er nu in zitten? Het blijft spannend! Eerlijk was dit het eerste jaar dat wij zoiets met kleine cadeautjes doen. Eerder snapte wij het nut daarvan niet zo en vonden het onzin. Oké z’n doos met chocolaatje, hebben wij wel eens gedaan. Alleen zijn opeens al die chocolaatjes uit al die vakjes! Hoe kan dat nu? Chocolade verslavend… echt wel!

Met deze kleine cadeautje is het uitmuntend goed gegaan. Soms heel blij en soms, neeeee kijk mamma alleen een sticker! “Wie het kleine niet eert is het grote niet weerd.” Is mijn antwoord dan.

Het is wel een traditie hier, zelfs op school in de klas hebben ze aandacht voor de advent kalender en word alles netjes verdeeld.

De december maand wordt op school gebruikt om het eerste termijn af te sluiten en alle voorbereidingen worden op school gedaan voor De Kerst show van de school. De Kerstshow is een jarenlange traditie van deze kleine school.

De kinderen zijn druk met alle voorbereidingen, zingen, dansen, en natuurlijk de loterij. De kinderen van de hoogste klas zorgen voor de prijzen. Ze bellen naar diverse bedrijven met de vraag of ze willen sponseren. Fields Sweden heeft dit jaar drie T- shirts – Way of life – gesponsord.

De show is samengesteld door de kinderen zelf, ze krijgen de ruimte om hun kunsten op een instrument te tonen. Ze mogen ook een eigen zang of dans uitvoeren. Alles vanuit de kinderen zelf. Geen oppeppende hulpmoeders of leraren, die zich hiermee bezig houden. Alles heel simpel heerlijk ieder op zijn of haar manier. In de avond loopt de gymzaal vol met publiek die met volle aandacht genieten van alle kinderen. Er wordt niet moeilijk gedaan als er eentje net even anders doet, nee iedereen is gelijk! Na de show is er tijd voor Fika! Zo wordt er een beetje geld ingezameld om schoolreisjes mee te bekostigen. Echter het grote gebeuren deze avond is toch wel de loterij! Man man man de eerste keer zaten marco en ik daar en snapte er helemaal niks van. Nu zijn wij redelijk ingeburgerd en koop je in de loop van de avond verschillende lootjes en wacht je in spanning af. De Hoofdprijs is echt geweldig, eerst dacht ik dat ze een grapje maakte echter dat is het niet! Al jaren ja echt al jaren is de hoofdprijs een vrachtwagen vol grind. Moet je eens voorstellen in Nederland!! Geweldig toch? En iedereen wil het graag winnen hier in Zweden, wij ook wel. Grind of zand je kan het altijd wel gebruiken. Helaas de hoofdprijs ging aan onze neus voorbij. Yara had nog wel prijs een heerlijke badschuim.

Tradities zijn ze in het hoge noorden dol op! Zo ook de kerst lunch met mijn werk. Dit jaar voor de derde keer. De tijd gaat echt snel. Daar zijn deze dagen zo goed in om je je daaraan te herinneren. Realisatie, beter begrijpen van cultuur en gewoontes. Het voelt heerlijk die December maand. Het voelt meer en meer vertrouwd, thuis en niet meer alles nieuw en als buitenlander in een vreemde cultuur. De traditionele kerstlunch met mijn werk, is op een andere locatie. Vernieuwend en geweldig voor de lokale ondernemer die hiermee een geweldig kans krijgt om zijn producten te delen! Een geweldige lunch met zoveel keuzes, allemaal lokaal geproduceerd. Heerlijk gegeten en altijd leuk om alle collega’s te zien. De lunch bestond uit een traditioneel jul bord. Vrij vertaald een kerst tafel. Met een ruime keuze aan Sil ingemaakte vis met verschillende smaken. Verschillende soorten vlees en wild. Tunnbröd (dun brood), aardappelschotel en een heerlijke fika tafel vol met zoetigheid. Twee keer ben ik langs het buffet gelopen, mijn buik is goed vol.

Na de kerstshow moesten de meiden nog een ochtend naar school, daarna is het kerst vakantie.

De dag voor Kerst is de BIG DAY! In de ochtend kruipt Yara al heel vroeg bij ons in bed mamma mamma wakker worden! Pappa pappa wakker worden! Het is heel spannend Jul kalender!!!

De televisie gaat aan en even later kijken wij met z’n allen de laatste aflevering van Paniek in tomtes verkstad. Julkalender start begin December en is een beetje vergelijkbaar met het sinterklaas journaal in Nederland. Gelukkig alles is weer goed gekomen en is klaar voor het grote kerstfeest van vanavond. Kerstavond is de dag dat je kerst viert en volgens de kinderen de enige kerstdag. De rest ben je gewoon vrij….logisch toch?

Op de dag bereiden wij al het eten voor, zweedse balletjes en prinsenkorv heel traditioneel…..het vlees voor pappa en mamma is een heerlijk stukje eland. Klaargemaakt in de slowcooker met wat kruiden, uien en in een badje met een scheutje port.

in de middag spelen wij monopolie en vergeten om drie uur helemaal om naar Donald Duck te kijken. Oeps de laatste tien minuten staat de traditionele Donald Duck uitzending van SVT op! Na de aftiteling is het tijd voor de cadeautjes onder de boom. Dit jaar is deze voornamelijk gevuld met zelf gemaakte cadeautjes van de kinderen voor ons en de hond en de kat. Voor de meiden had Marco een cadeautje meegenomen uit Nederland. En natuurlijk het grootste cadeau komt in Januari!! Risna onze eerste IJslandse merrie, waarmee wij willen fokken en veel mooie ritten mee willen maken. Ze is nog een baby en gaat eerst onder de hoede van Tonaco lekker kind zijn!

Eerste kerstdag, het sneeuwt en het sneeuwt en het sneeuwt de hele dag! Als op vele kerstkaarten is het landschap bij ons hangende bomen vol met sneeuw, dikke vlokken die een weg naar beneden dwarrelen. Als het sneeuwt zeg ik altijd dank je wel pap! Mijn vader was helemaal idolaat van sneeuw, vandaar dat hij de laatste jaren in de winter meer in Oostenrijk was dan thuis. Hij genoot ervan om dagen te skiën en te snowboarden. Echter ook om met de auto zo voorzichtig mogelijk door de sneeuw te komen. Een hele theorie had hij daar over. Vaak met verse sneeuw reden mensen zich vast op de camping, mijn vader was expert om deze auto’s weer goed op de weg te krijgen. Ook sneeuw ruimen van zijn caravan was een precies werkje met vele argumenten waarom juist zo. Veel sneeuw is goed! Dat is er al heel vroeg ingeprent. Dankbaar voor deze herinneringen, ik breng ze over op onze meiden. Sneeuw pret is het mooiste wat moeder aarde kan geven!

De drang om naar buiten te gaan is groot deze dag. Na het ontbijt van ons en alle beesten is het tijd om een flinke wandeling te maken. Tonaco en Kees worden opgezadeld. Klaar voor vertrek! Halverwege zijn de meiden ingesneeuwd en zijn meer bevroren dan dat ze toe willen geven. Bij mij loopt het zweet over mijn rug en begaan de sneeuw vlokken een razendsnelle transformatie van sneeuw naar water om vervolgens mijn wangen te koelen. Zo al die kerst snoeperij is nu wel verbrand in mijn lichaam. Bij thuiskomst fika, vervelend weer een stuk taart en warme chocolade melk.

Het verhaal over de stralende kerstboom , deze was 24 December alles behalve o dennenboom o dennenboom wat zijn uw takken wonderschoon….Begin December is ze uit het bos gehaald. Marco en de meiden wilde een lange tijd de boom in huis! Uit eigen bos werd er eentje omgezaagd en meegenomen, de meiden maakte natuurlijk ruzie om wie de piek er in mag zetten. De arme boom moest het ontgelden ze werd door de kamer gesmeten, door twee meiden die midden in een cat-fight zitten. Een hoop lawaai en vrijkomende energie, en die arme boom was het lot. Dat weekend verbleef ik in Skåne en Marco heeft huis en boom gered! En de meiden onder controle gekregen. Bij thuiskomst stond daar een prachtige boom in al haar glorie in onze kleine woonkamer. Ze straalde, prachtige lampjes en versiering, zo mooi! Ze heeft vervolgens de verbouwing overleeft met het laminaat en de weken die volgden. Ze kreeg een prominente plek in de doorgang van de woonkamer naar kantoor. Kerst avond de bewuste avond. Er lagen meer dennennaalden op de grond als aan de boom, af en toe vielen de ballen er zo uit. Ze was moe en kon al die versiersels niet meer dragen. Na de cadeautjes besloten wij haar uit haar lijden te verlossen en een nieuw doel te geven. Voer voor de konijnen! De konijnen zijn hier heel blij mee ze eten de naalden en het schors, en gebruiken het tevens als schuil plek.

Tweede kerstdag 2019. Iedereen is er vroeg uit, tijd om naar Sundsvall te gaan. Om 10 uur willen wij in het zwembad plonsen. De hele ochtend zijn wij in het Zwembad geweest roetsen wij van de glijbaan met een grote opblaas band en als laatste heerlijk bubbelen in het warme water en daarna in de sauna. Een perfecte dag besteding. En wat doe je nog meer op tweede kerstdag? Ja hoor wij ook; De Ikea door alle spullen gekocht voor de grillstuga die in februari gaat komen. En extra warme dekens voor de winter wonder week. Wat een gekken huis in de Ikea , echter door de relaxte ochtend was de drukte goed te handelen en terug in de auto zaten wij als haringen in een potje.

Bij thuiskomst in begin van de avond is er een tragedie gaande paniek in de stal er is een konijn weg. Die normaal altijd in zijn stal blijft zitten. Dikke tranen rollen bij Yara over haar wangen. Grote poten gaan richting de stal en verder kijk ik rond het huis ook. Geen bloed geen andere sporen niks… tot de volgende dag. Ik weet zeker hij leeft nog! Met het rondje met Kate zie ik een kort dubbel spoor. Grote poten en een hup spoor. Verder op loopt het hup spoor verder ook ik kijk verder en meer en meer hup spoor. De grote poten gaan de andere kant op. Ook dicht bij huis zie ik hup sporen. Het is onmogelijk dit konijn weer te vangen. Zou dit ook heel zielig vinden als wij daar achteraan gaan jagen. Hij heeft zeker een trauma van het grote beest wat hij op tweede kerst dag is tegengekomen. Er zijn veel plekjes waar hij kan schuilen en de kou is ook geen probleem voor hem. Omdat hij ook altijd buiten geweest is. Dit konijn zat alleen in een stal ipv een hok, omdat het een mannetje is moet deze net als de twee andere mannetjes apart. Ik had de deur opengelaten van de stal zodat er wat daglicht bij kan komen, stomste fout van mij! De deur stond dus open ook voor roofdieren. Toen wij niet thuis waren. Nader onderzoek volgt….Heel bijzonder buiten lopen de zes vrouwtjes konijnen altijd los, en hebben een schuil hok en de kerstboom. In dit hek zat wel een afdruk van de kop van het monster beest. Het kippengaas heeft een holle buiging naar binnen ter grote van een grote kop er zit zelfs iets licht haar op. Hij zal zich goed zeer gedaan hebben aan het kippengaas, dat gelukkig bescherming bood aan de vrouwtjes konijnen.

Dit is Olaf (vader van bijna alle andere konijnen op Tinkebell na) Yara haar lievelingskonijn, gelukkig zit hij in een hok. En is hij geen slachtoffer van het monsterbeest.

De paardenstal is altijd open en mocht hij willen kan hij altijd weer terug komen om hooi en brokjes te eten (het konijn). Het konijn was niet heel tam en was graag op zichzelf. Echter ben ik bang dat dit een wild konijn blijft en hoop ik hem nog eens te zien in zijn vrijheid. Leven dicht bij de natuur is prachtig, echter soms ook verdrietig als er afstand gedaan moet worden van een van onze lieve beesten.

De dagen na de kerst zijn rustig en wij maken ons langzaam klaar voor een nieuw jaar.

Een oliebollen feest op 31 December 2019. Traditioneel gaan wij de hele dag oliebollen bakken!

Iedereen is welkom voor koffie en een verse oliebol. Woon je in de buurt en wil je proeven kom gezellig langs de koffie staat altijd klaar en de oliebollen komen vers uit het vet.

Kinderen kunnen kijken bij de beesten en Sleeën kan hier ook goed!

Welkom iedereen op Dinsdag 31 December 2019 op Fields Gard!

Wellicht toch een beetje ver rijden? Volgend jaar herkansing!!
Realisatie hele winter Glamping Open is in volle gang.

Een vuurwerk vrije oud en nieuw voor onze gasten in 2020/2021 ja dat is mogelijk volgend jaar!!!

Interesse in een winter wonder week in 2020? Dan ben je niet te laat, er zijn nog een paar opties. Boek nu en wij verwelkomen u graag op onze Eco Glamping.

Call Now ButtonCall me