De LifeStyle Vluchteling

In de uitgestrekte heuvelachtige bossen, te midden van de meren, riviertjes en stromende beekjes, ligt op een heuvel Fields Gård. Een klein huisje met 4 hectare grond.

In 2017 zijn wij (de familie Pieren) verhuisd naar deze prachtige plek in de omgeving Boteå, in de kommun Sollefteå, in de provincie Västernorrland in het midden van Zweden. Hier willen wij als gezin een zelfstandig bestaan opbouwen. Samen een accommodatie aanbieden waar mensen, beesten en natuur samenkomen.

Hoe zijn wij hier zo terecht gekomen? Welke wegen hebben we bewandeld? Hoe is het ons in de eerste jaren vergaan? Je leest het in mijn blogs die wekelijks gepubliceerd gaan worden.

Het verlangen naar vrijheid…

Apeldoorn 2011: diep verdriet, naasten zijn overleden, wij zaten met 2 huizen en werkten 7 dagen per week met dagen van 24 uur. Rijp voor een diepe burn-out. Echter dat kan niet! Er zijn 4 monden die gevuld moeten worden, twee hypotheken die betaald moeten worden en dan gaan wij het nog niet eens hebben over alle andere vaste lasten……

Vele nachten worden gevuld met huilende kinderen en een man aan de telefoon omdat ik bang was dat hij anders in slaap zou vallen tijdens de controle rondes langs bedrijven. Marco heeft namelijk samen met een compagnon een beveiligingsbedrijf.

Zinvolle gesprekken volgen…… Eén daarvan zal ik nooit vergeten: is dit het leven wat wij willen leven? Op deze vraag kwam het antwoord; is dit wel het droomhuis, ons droom leven? Beiden zeer wakker, werd er geantwoord: NEE!

Maar wat dan? Heel diep van binnen hadden wij beiden een wens: een klein huisje met veel grond, veel vrijheid voor de kinderen en meer zelfstandigheid. Niet langer afhankelijk van alles en iedereen om ons heen. 

Hoe kwamen wij in Zweden terecht?

Marco heeft veel beveiligde ritten gedaan waaronder ook door Zweden. Onze gesprekken gingen vaak over waar wij eventueel zouden willen wonen buiten Nederland. Het moet betaalbaar zijn, goed voor ons als gezin en de mogelijkheid bieden om zelfredzaamheid te ontwikkelen. De eerste gedachten gingen uit naar Engeland & Ierland: op naar de country side. Er is bij ons grote behoefte aan rust en ruimte….Marco raakte meer en meer enthousiast over Zweden, en ik speurde heel het internet af om alle informatie tot me te nemen.

Vele beurzen volgden, alle informatie over Zweden werd opgezogen als warme, zoete wijn. We hebben onze zinnen gezet op Zweden! Ons gevoel en onze wensen pasten het beste bij dit land. 

Al snel volgde er een eerste vakantie. Rondreizend door zuid Zweden met een grote Amerikaanse auto met een kofferbaktent erop. Familie Pieren ging op ontdekkingsreis langs vele campings en de grote meren. Niet langer dan één tot twee dagen bleven we op dezelfde plek. We werden allemaal op slag verliefd op Zweden. De keuze is gemaakt, Zweden moet het worden. We hebben echter geen idee hoe! Geen geld, twee huizen, eigen zaak en ons leven staat op dit moment in het kader van overleven

In 2015 zijn wij op ontdekkingstocht gegaan naar Sollefteå kommun. Op de vele beurzen kwamen wij steeds weer in gesprek met Helena en Carolina. Beiden hebben een grote liefde voor hun gemeente. Nieuwsgierig hoe de winter daar zou zijn vertrokken wij heel spontaan begin maart naar midden/noord Zweden. Geweldig lief en open werden we ontvangen. Het gevoel hier zo welkom te zijn knaagt aan ons, op dit moment is het nog onmogelijk om los te komen uit Nederland!

Eén ding weten we zeker: ooit zullen wij hier wonen!! Op deze spontane ontdekkingstocht ging er ook vanalles mis. Extreme kou deed de auto overlijden. De auto ging op transport terug naar Nederland, dit alles was perfect geregeld met de ANWB. Wij mochten iets langer in Zweden blijven en werden door de plaatselijke bevolking liefdevol opgevangen. Met ietsie pietsie op de rekening konden wij nog net terugkomen naar Nederland. Een avontuur rijker en gemotiveerder dan ooit daarvoor, starte onze tijd om onze droom na te leven.

Jaren volgden, alle keuzes die wij maakten waren gericht op Zweden. Zo verkochten wij ons “droomhuis” in Nederland, verhuisden naar een huurhuis op een vakantiepark , daarna 3 maanden op een camping in een kleine caravan, om uiteindelijk terug te keren naar een appartement. Niet zomaar een appartement! Ons eerste huis, een groot hoofdpijn appartement wat maar niet verkocht werd. Teveel aanbod in Apeldoorn en niemand kreeg meer een kleine hypotheek. Het huis stond als een stoffige pop in een grijze etalage. Daar moest verandering in komen! In deze periode van overleven (restschuld terugbetalen (van het andere huis) en een werkgever die 3 maanden geen loon betaald had) stonden wij met niks meer dan een paar persoonlijke spullen en wat oude meubels weer op de stoep van ons hoofdpijn appartement. Een gevoel van thuiskomen, maar niet echt! Als een bio-industrie koe met haar kinderen gedropt op een plek omdat het niet anders kan. In de houdgreep van de grote verstikkende maatschappij. Ok, één pluspunt: ik had een geweldige fulltime baan waar ik super lieve mensen om me heen had en waar ik zoveel geleerd heb dat ik er met heel veel plezier op terugkijk.

Stand van zaken op dat moment: 1 huis, 1 baan, 1 werkeloze zonder uitkering, zaak van de hand gedaan, alles om meer rust te creëren. In deze periode is Fields geboren, een bedrijf opzetten gericht op wat we leuk vinden en waar we goed in zijn. Een bewuste keuze om onze competenties en vaardigheden te bundelen.

Fields Nederland werd een bedrijf. Marco maakte diverse reclamefilms, wij maakten samen vlogs. Ook reden we samen door heel Nederland om paardenspullen te verkopen volgens tupperware concept. Een fulltime functie waarin ik werkzaam was werd langzaam te veel. Bij de geweldige job die ik had bij Schuuring volgde een reorganisatie. Ik voelde mij daar inmiddels niet meer op mijn gemak en stopte. We besloten vol te gaan voor Fields Nederland, met wat extra beveiligingsklussen konden wij rond komen en een achterstandje inhalen.

Zweden bleef een droom of toch niet?!?! In mijn volgende blog vertel ik het vervolg…..

Leave a Reply

Up ↑

%d bloggers like this: